De parelmoerdanio heeft een parelmoerachtig glanzend lichaam dat afhankelijk van het licht blauw, violet en oranje oplicht. Een snelle, vreedzame scholenvis voor de bovenste waterlagen.

Over deze vis
De parelmoerdanio werd in 1860 door de Britse zoöloog Edward Blyth beschreven als Danio albolineatus. De soortnaam betekent ‘wit gestreept’ en verwijst naar de lichte lengtestreep op het lichaam. De Nederlandse naam parelmoerdanio slaat op de glans van het lichaam, die in het licht wisselt tussen blauw, roze en groen. Het geslacht Danio is verwant aan Devario, de groep van onder meer de reuzendanio. Wat als parelmoerdanio in de handel komt, is waarschijnlijk een groep van nauw verwante soorten en vormen; over de precieze indeling zijn onderzoekers het nog niet altijd eens.
Het lichaam is slank en zijdelings afgeplat, met een doorschijnend, zilverachtig lijf. Kijk je er onder een fel licht naar, dan zie je een blauwe tot violette lengtestreep en een roze tot oranje gloed op de flank, met vaak een gele of oranje vlek achter de kop. Mannetjes zijn iets slanker en kleuriger dan de vrouwtjes, die ronder zijn. Vooral tijdens de baltsperiode intensiveren de kleuren. Er bestaan daarnaast kweekvormen met lange vinnen en een lichte, bijna albino-achtige variant.
In het wild leeft de soort in een groot gebied dat loopt van Myanmar via Thailand en Laos tot in delen van Sumatra. Het zijn bewoners van heldere beken, kleine rivieren en aangrenzende overstroomde zones, waar ze in scholen vlak onder het wateroppervlak zwemmen en insecten van het water pikken. In de regentijd trekken ze naar de ondiepe, overstroomde randgebieden om te paaien; de jongen groeien op in de beschutting van waterplanten. Het is een echte oppervlakte- en middenlaagvis met een sterk zwemvermogen en een grote springkracht.
De soort geldt niet als bedreigd en heeft een groot verspreidingsgebied. De vissen in de handel zijn grotendeels kweekdieren uit Azië en Europa. Hij is al heel lang in de hobby en bleef altijd in de schaduw van de bekendere zebradanio, terwijl hij door zijn schone lijnen en zijn glans vooral in groepen en bij gedempt licht een sterke verschijning heeft. Een weetje: de danio’s in het algemeen zijn zeer stevig en worden veel gebruikt in onderzoek, en dat geldt ook voor verwante soorten.
In het kort
| Wetenschappelijke naam | Danio albolineatus |
|---|---|
| Familie | Danionidae |
| Herkomst | Myanmar, Thailand, Laos, Sumatra |
| Vindplaats | Azië – Myanmar, Thailand, Laos, Indonesië (Sumatra) – Beken en rivieren |
| Maximale grootte | 5 – 6 cm |
| Minimale aquariumgrootte | 80 cm / 100 liter |
| Temperatuur | 20 – 26 °C |
| pH | 6,5 – 7,5 |
| Hardheid (GH) | 5 – 15 °dGH |
| Groepsgrootte | Minimaal 8 |
| Gedrag | Vreedzaam, zeer actief |
| Moeilijkheid | Makkelijk |
| Levensduur | 4 – 5 jaar |
| Karakter | Vreedzaam |
| Eet kleine vissen | Nee |
| Vinnenbijter | Nee |
| Veilig met garnalen en slakken | Ja |
| Kwetsbaar voor vinnenbijters | Nee |
| Geschikt voor gezelschapsaquarium | Ja |
| Minimale groepsgrootte | 8 of meer |
Welke vissen passen bij de Parelmoerdanio?
Check het in de Combinatiechecker en zie direct of jouw combinatie goed, matig of slecht is.
Wat betekent de naam?
Danio komt van Dhani, een lokale Bengaalse naam (dhan = rijstveld), waarschijnlijk naar het kleine formaat en/of het voorkomen in grassige oevers van rivieren en meren. Het geslacht werd in 1822 beschreven door Hamilton.
albolineatus komt van het Latijnse albus (‘wit’) en lineatus (‘gestreept’), naar de lichte band die vanaf de staartwortel naar voren loopt en voorbij het begin van de rugvin smaller wordt.
De soort werd in 1860 beschreven door Blyth.
Bron: The ETYFish Project
Natuurlijke leefomgeving
Deze danio leeft in heldere, zuurstofrijke beken en kleine rivieren in heuvelachtig gebied, vaak met grind- of zandbodem en overhangende oevervegetatie.
Waterwaarden in de natuur: zacht tot middelhard.
Planten en hout onder water: In de Mekong groeien planten vooral waar de stroming het toelaat. Langs de Thaise oever bij Chiang Khan groeien Cryptocoryne crispatula en C. loeiensis op ondergedompelde rotsen en zandige oeverzones, en er komen ook hybriden voor. In rustiger randen en zijwateren passen onder meer Vallisneria en Hygrophila bij het plaatje. De hoofdstroom zelf bestaat grotendeels uit zand, kiezels en rondgeslepen rotsen, geen weelderige plantengordels. Met het jaarlijkse hoogwater belanden ook takken en hele bomen in het water; ondergelopen bomen en drijfhout bieden dan schuilplekken.
Waterwaarden in het aquarium
- Veel zuurstof en een lichte tot matige stroming
Aquarium en inrichting
Vanaf 80 cm met veel open zwemruimte en een goed sluitend deksel.
Biotoop nabootsen: grind en ronde rivierstenen, wat kienhout, beplanting aan de achterkant en een stromingspomp. Een stromingsaquarium (‘river tank’) past perfect.
Voeding
In de natuur: insecten van het wateroppervlak, larven, zoöplankton.
In het aquarium: vlokken, korrels en diepvriesvoer; eet vooral aan het oppervlak.
Voortplanting
Eierstrooier zonder broedzorg, makkelijk te kweken zoals de zebradanio: kweekbakje met rooster of knikkers, ouders na het afzetten verwijderen.
Tips uit de praktijk
Liefhebbers vinden de parelmoerdanio een ondergewaardeerde soort: in de winkel lijkt hij grijs, maar in het juiste licht is hij prachtig. Hij is net zo taai als de zebradanio, maar vaak wat rustiger.
Een parelmoerdanio in de winkelbak ziet er vaak nietszeggend uit: grijs, doorschijnend, op zoek naar een schuilplek. Dat is een misleidend beeld. In het aquarium, bij gedempt licht en tegen een donkere achtergrond, krijgt de vis binnen een paar weken zijn glans. Het advies is om de dieren aan de voorkant niet te fel te belichten en een groep van minstens acht te nemen, want alleen dan gaan ze een echte school vormen en zwemmen ze rustig in het open water.
Voeren is gemakkelijk. Vlokken, kleine korrels, diepvries- en levende voeding worden zonder gemor opgegeten, en ze pakken alles wat aan het oppervlak drijft. Toch is het handig om af en toe kleine muggenlarven of fruitvliegjes te geven; dat brengt de visjes op kleur en zorgt voor meer beweging. Ziektes zie je niet vaak. De typische problemen zijn stress door te kleine bakken, springers die achter het deksel verdwijnen en witte stip na een schok. Een goed sluitend deksel is echt onmisbaar.
Andere houders merken dat de soort vrij snel wennen aan andere rustige tanks en dat de vissen na een paar maanden ook wat zekerder worden: ze zwemmen dan opvallend vaak in de bovenste laag en verzamelen zich bij de stroming. Ze zijn vreedzaam maar zo actief dat rustige of trage vissen ervan schrikken. Goed gaat het met andere danio’s, kleine barbelen, rasbora’s en pantserwelzen; slecht met sierlijke of trage vissen zoals sluierstaarten en kleine dwergcichliden.
Kweken is voor wie een aparte bak heeft niet moeilijk: de vissen zijn eierstrooiers en de eieren worden gegeten door de ouders, dus een rooster of dichte pollen fijn gebladerte in de kweekbak helpt. De jongen kun je opkweken op infusoria en pas uitgekomen artemia. Kortom, een ondergewaardeerde vis voor wie een lange bak van meer dan tachtig centimeter heeft en houdt van beweging in de bovenlaag.
Voordelen en nadelen
Voordelen
- Sterk en tolerant
- Mooie glans
- Makkelijk te kweken
- Geschikt voor koelere aquaria
Nadelen
- Heeft veel zwemruimte nodig
- Springt
- Kleuren vallen weg in de winkel of onder fel licht
De waarden op deze pagina zijn richtwaarden. Elke vis en elk aquarium is anders: houd je waterwaarden goed in de gaten en vraag bij twijfel advies bij een aquariumspeciaalzaak.
