De zweepstaartmeerval is een langgerekte, platte harnasmeerval met een lange staart die uitloopt in een draad. Hij is vreedzaam, blijft klein en is een goede bodemvis voor het gezelschapsaquarium.

Over deze vis
Onder de naam zweepstaartmeerval vallen meerdere soorten van het geslacht Rineloricaria, dat in 1862 door Pieter Bleeker werd opgesteld. Het geslacht telt ruim negentig soorten, en dat maakt het lastig om een aangeboden vis met zekerheid op soortniveau te benoemen. In de handel worden meestal dieren zonder duidelijke soortnaam verkocht, en ook de rode kweekvorm wordt vaak onder deze verzamelnaam aangeboden. Wie een bepaalde soort wil, moet er daarom specifiek naar vragen.
Het geslacht komt verspreid voor over vrijwel het hele Zuid-Amerikaanse continent, van Costa Rica tot Argentinië, aan beide zijden van de Andes. Het zijn kleine, slanke vissen van gemiddeld ongeveer 13 centimeter, zonder baarddraden, met een rechtopstaande rugvin en een dunne staartsteel die in een draad uitloopt. De kleur is meestal lichtbruin met donkere vlekken, wat een uitstekende schutkleur op zand en blad geeft.
Mannetjes herken je aan sterk ontwikkelde stekeltjes aan de zijkant van de kop, op de borstvinstekels en in de nek. Ook is de borstvinstekel bij mannetjes vaak dikker, korter en gebogen. Het zijn holenbroeders: de eieren, vaak meer dan honderd, worden in een enkele laag tegen elkaar op de bodem van een holte gelegd en door het mannetje bewaakt.
Over de levenswijze van de afzonderlijke soorten in het wild is weinig gepubliceerd en de beschermingsstatus verschilt per soort. Ze staan in de hobby bekend als rustige, wat minder bekende bodemvissen.
In het kort
| Wetenschappelijke naam | Rineloricaria sp. (o.a. R. parva, R. lanceolata; ook ‘Red’-kweekvorm) |
|---|---|
| Familie | Loricariidae |
| Herkomst | Zuid-Amerika (o.a. Paraguay, Brazilië) |
| Vindplaats | Zuid-Amerika – Paraguay, Brazilië – Rivieren en beken |
| Maximale grootte | 10 – 13 cm |
| Minimale aquariumgrootte | 80 cm / 100 liter |
| Temperatuur | 22 – 27 °C |
| pH | 6,0 – 7,5 |
| Hardheid (GH) | 2 – 15 °dGH |
| Groepsgrootte | Alleen of groepje |
| Gedrag | Zeer vreedzaam |
| Moeilijkheid | Makkelijk |
| Levensduur | 8 – 10 jaar |
| Karakter | Vreedzaam |
| Eet kleine vissen | Nee |
| Vinnenbijter | Nee |
| Veilig met garnalen en slakken | Ja |
| Kwetsbaar voor vinnenbijters | Nee |
| Geschikt voor gezelschapsaquarium | Ja |
| Minimale groepsgrootte | Alleen of in een groep |
Welke vissen passen bij de Zweepstaartmeerval?
Check het in de Combinatiechecker en zie direct of jouw combinatie goed, matig of slecht is.
Wat betekent de naam?
Rineloricaria komt van het Griekse rhine (‘rasp’), naar de scherpe borstels op de zijkanten van de snuit bij mannetjes, en Loricaria, het geslacht waarin de typesoort R. lima oorspronkelijk werd beschreven. Het geslacht werd in 1862 beschreven door Bleeker.
Deze pagina gaat over meerdere soorten en kweekvormen die in de handel onder één naam worden verkocht. Daarom leggen we hier alleen de geslachtsnaam uit.
Bron: The ETYFish Project
Natuurlijke leefomgeving
Zweepstaartmeervallen leven op zand- en bladbodems in beken en rivieren, waar ze met hun schutkleur bijna onzichtbaar zijn.
Waterwaarden in de natuur: zacht.
Aquarium en inrichting
Vanaf 80 cm met veel zandbodem.
Biotoop nabootsen: fijn zand, bladeren, kienhout en smalle holtes of buisjes om in te broeden.
Voeding
In de natuur: biofilm, algen, detritus en kleine ongewervelden.
In het aquarium: zinkende tabletten, groenvoer en diepvriesvoer. Laat hem niet verliezen van snellere bodemvissen bij het voeren.
Voortplanting
Het mannetje bewaakt de eitjes in een smalle holte of buisje. Kweek lukt relatief makkelijk.
Tips uit de praktijk
Houders noemen de zweepstaart een ‘stille schoonheid’: onopvallend, maar met een elegante vorm en een rustig karakter. Hij eet minder algen dan een Ancistrus.
De eerste weken na aankoop zie je ze meestal weinig. Ze liggen roerloos op het zand of tegen hout, perfect gecamoufleerd, en pas ’s avonds komen ze in beweging. Andere houders merken vaak dat het een tijdje duurt voor ze goed eten. Zinkende tabletten en diepvriesvoer zoals muggenlarven zijn meestal het snelst geaccepteerd; plantaardig voer eten ze soms pas na een tijd.
Het grootste praktische punt is het voeren. Omdat ze traag zijn, zijn ze snel de dupe van snellere bodemvissen zoals pantsermeervallen of kleine botia’s. Voer daarom als het licht bijna uit is, zodat ze rustig kunnen eten. Een magere vis met een ingevallen buik is een veelvoorkomende waarschuwing.
Wat je pas na maanden merkt, is dat ze een vaste plek uitzoeken en dat mannetjes en vrouwtjes hun holletje delen. Bied smalle buisjes of holtes aan, en je ziet vaak dat het mannetje eieren bewaakt. Kweken lukt relatief makkelijk als het water schoon is en er geen drukke buren zijn. Met kleine, rustige vissen zoals tetra’s en dwergcichliden gaat het vaak goed.
Advies: een aanrader voor wie een rustig zandaquarium heeft en een vis wil die bijzonder is om te zien. Voor wie een echte algeneter zoekt, is hij minder geschikt.
Voordelen en nadelen
Voordelen
- Zeer vreedzaam
- Blijft klein
- Bijzondere vorm
Nadelen
- Beperkte algeneter
- Kan tekortkomen bij voedselconcurrentie
De waarden op deze pagina zijn richtwaarden. Elke vis en elk aquarium is anders: houd je waterwaarden goed in de gaten en vraag bij twijfel advies bij een aquariumspeciaalzaak.
