Kuhli (Pangio kuhlii)

De kuhli is een klein, aalachtig visje met oranje-zwarte banden. Hij kronkelt door zand en planten en verstopt zich graag. In een groep komen ze veel vaker tevoorschijn.

Kuhli (Pangio kuhlii)
Eigen foto van Alessandro

Over deze vis

De kuhli werd in 1846 door Valenciennes beschreven als Cobitis kuhlii, ter ere van de Duitse natuuronderzoeker Heinrich Kuhl, die onderzoek deed op Java en daar in 1821 overleed. Later kreeg de vis de geslachtsnaam Acanthophthalmus, dat ‘doornoog’ betekent en verwijst naar het stekeltje onder elk oog. Die naam is inmiddels vervangen door Pangio, maar Acanthophthalmus kuhlii en A. fasciatus kom je nog tegen in oudere literatuur en op verouderde sites.

Belangrijker voor de hobby is de naamsverwarring. Wat als kuhli wordt verkocht, is vaak een andere, sterk gelijkende soort zoals Pangio semicincta, en beide worden in de handel door elkaar gebruikt. Zonder nauwkeurig onderzoek zijn de soorten moeilijk uit elkaar te houden, dus wat er bij jou in de bak zwemt, is niet altijd met zekerheid te zeggen. Bovendien komt de echte Pangio kuhlii volgens de literatuur zelden in de handel, omdat Indonesië het verzamelen van siervissen beperkt.

Het uiterlijk is herkenbaar: een langgerekt, aalvormig lichaam met tien tot vijftien donkerbruine tot zwarte banden, met daartussen zalmroze tot gele vlakken. Rond de bek zitten baarddraden en de ogen worden bedekt door een doorzichtig vlies. Mannetjes hebben iets grotere, meer peddelvormige borstvinnen, vrouwtjes zijn wat voller in het lichaam, vooral als ze eitjes dragen.

In het wild komt de soort voor in een groot deel van Zuidoost-Azië: Java, Sumatra, Borneo, het Maleisische schiereiland en Thailand. Hij leeft op de bodem van zandige beken en is een nachtdier dat zich overdag ingraaft. De IUCN geeft de soort de status niet bedreigd, al is er weinig bekend over de ontwikkeling van de populaties. Hij kan een leeftijd bereiken van ruim tien jaar, en kan volgens de literatuur ook lucht opnemen via de darm, een eigenschap van veel modderkruipers.

In het kort

Wetenschappelijke naamPangio kuhlii (in de handel vaak ook P. semicincta)
FamilieCobitidae
HerkomstMaleisië, Sumatra, Borneo, Java
VindplaatsAzië – Maleisië, Indonesië (Sumatra, Borneo, Java) – Bosbeken en moerassen
Maximale grootte8 – 10 cm
Minimale aquariumgrootte60 – 80 cm / 60 – 100 liter
Temperatuur24 – 28 °C
pH5,5 – 7,0
Hardheid (GH)1 – 10 °dGH
GroepsgrootteMinimaal 6
GedragZeer vreedzaam, nachtactief
MoeilijkheidMakkelijk
Levensduur10+ jaar
KarakterVreedzaam
Eet kleine vissenNee
VinnenbijterNee
Veilig met garnalen en slakkenJa
Kwetsbaar voor vinnenbijtersNee
Geschikt voor gezelschapsaquariumJa
Minimale groepsgrootte6 of meer

Welke vissen passen bij de Kuhli?
Check het in de Combinatiechecker en zie direct of jouw combinatie goed, matig of slecht is.

Wat betekent de naam?

Pangio is een verlatijnsing van Pangya, een lokale naam uit het Gangesgebied voor P. cinnamomea. Het geslacht werd in 1860 beschreven door Blyth.

kuhlii is een eerbetoon aan Heinrich Kuhl (1797–1821), die overleed tijdens het verzamelen van dieren en planten op Java, waaronder het typemateriaal van deze modderkruiper.

De soort werd in 1846 beschreven door Valenciennes.

Bron: The ETYFish Project

Natuurlijke leefomgeving

Kuhli’s leven in ondiepe, beschaduwde bosbeken met een bodem van zand en een dikke bladlaag.

Waterwaarden in de natuur: zeer zacht.

Aquarium en inrichting

Vanaf 60 – 80 cm. Dek filteraanzuigopeningen af: kuhli’s kruipen overal in.

Biotoop nabootsen: fijn zand (ze graven zich in), veel bladeren, kienhout, planten en gedempt licht.

Voeding

In de natuur: kleine wormpjes, larven en kreeftachtigen uit de bodem.

In het aquarium: kleine zinkende korrels en tabletten, diepvries muggenlarven, artemia en tubifex (diepvries). Voer na het uitdoen van het licht.

Voortplanting

Zelden gericht gekweekt; soms komen jongen in dichtbeplante aquaria. Eitjes worden afgezet tussen planten of wortels.

Tips uit de praktijk

Houders beschrijven kuhli’s als grappige ‘spaghettivisjes’ die in een groep verrassend actief worden. Veel mensen denken dat hun kuhli’s verdwenen zijn, tot ze ze bij het herinrichten in het zand of het filter terugvinden.

Kuhli’s vragen geduld. De eerste dagen na aankoop zie je ze vaak helemaal niet: ze verdwijnen in het zand of onder een blad. Dat betekent meestal niet dat er iets mis is. Pas na een paar weken, als de groep zich thuis voelt, komen ze ’s avonds tevoorschijn, en in een grotere groep durven ze ook overdag te zwemmen. Hoe groter de groep, hoe zichtbaarder ze zijn.

Met voeren is het makkelijk, al moet je slim zijn: snelle vissen pakken alles voordat een kuhli de bodem bereikt. Geef daarom een deel na het uitdoen van het licht, en liefst met een tablet of diepvriesvoer dat snel zinkt. Een paar trucjes: een voerplek op een vaste plaats, en een klein beetje levend voer om ze uit hun schuilplek te lokken.

Typische fouten: te grof grind, een filterinlaat zonder afscherming en te weinig vissen in de groep. Op scherpe bodems beschadigen ze hun huid, en in een onafgeschermd filter raken ze vaak vast of komen ze om. Een sponsje over de inlaat is goedkoop en redt veel dieren. Ook een goed sluitend deksel is geen overbodige luxe.

Als gezelschap past alles wat rustig is: kleine tetra’s, garnalen en dwergcichliden. Grotere of bazige vissen zorgen ervoor dat ze zich nog meer verstoppen. Eindadvies: een leuke, vreedzame vis voor een zachte, beplante bak met zand, mits je minstens zes neemt en accepteert dat je ze niet de hele dag ziet. Wie een bak vol actie wil, kan beter een andere vis kiezen.

Voordelen en nadelen

Voordelen

  • Zeer vreedzaam
  • Bijzonder uiterlijk
  • Lange levensduur

Nadelen

  • Overdag weinig te zien
  • Kruipt in filters
  • Heeft zand nodig

De waarden op deze pagina zijn richtwaarden. Elke vis en elk aquarium is anders: houd je waterwaarden goed in de gaten en vraag bij twijfel advies bij een aquariumspeciaalzaak.