Shubunkin (Carassius auratus)

De shubunkin is een goudvis met doorschijnende schubben en een ‘calico’-patroon van blauw, rood, oranje, wit en zwart. Hij is net zo sterk als de gewone goudvis en fleurt elke vijver op.

Shubunkin (Carassius auratus)
Eigen foto van Alessandro

Meer eigen foto’s van Alessandro (scroll opzij voor meer)

Over deze vis

De shubunkin is een kweekvorm van de goudvis, Carassius auratus, die Linnaeus in 1758 beschreef. De soortnaam auratus betekent ‘verguld’ en verwijst naar de goudkleurige vissen. De naam shubunkin komt uit het Japans. De vorm werd rond 1900 in Japan ontwikkeld, onder anderen door de kweker Kichigoro Akiyama, die meerdere goudvisvormen met elkaar kruiste. Het resultaat was een vis met het zogenoemde calico-patroon: kleurvlekken in meerdere tinten op een blauwachtige basis. In de loop van de tijd zijn daaruit verschillende typen ontstaan, die vooral verschillen in de vorm van de staart.

Wat de shubunkin onderscheidt van de gewone goudvis zijn de schubben. Bij de meeste goudvissen zijn de schubben metaalachtig glanzend, maar bij de shubunkin zijn ze doorschijnend (zogenoemde nacreous). Daardoor komen de kleuren van de huid eronder beter tot uiting en krijgt de vis zijn blauwe, paarse en grijze tinten, met daartussen rode, oranje, gele en zwarte vlekken. Geen twee vissen zijn hetzelfde gekleurd. De lichaamsbouw is slank en sportief, en de vinnen zijn vrij groot. Jonge vissen zijn vaak bruingrijs en krijgen pas na enkele maanden tot zelfs een jaar hun eindkleur, zodat je bij aankoop van een klein exemplaar nooit precies weet wat je krijgt.

Van de shubunkin bestaan vooral drie varianten. De Londense shubunkin heeft een korte, afgeronde staart, de Bristol shubunkin heeft een grote, afgeronde staart die als een waaier uitstaat, en de Amerikaanse (of Japanse) shubunkin heeft een langere, gevorkte staart. De Bristol-vorm is ontstaan in Engeland en wordt vooral in Britse tentoonstellingen geprezen. In de gewone vijverhandel hebben de meeste vissen de langere staart, en ze worden vaak gewoon als shubunkin verkocht.

Omdat de soort een kweekvorm is, bestaat hij niet in het wild, maar de voorouders van de goudvis leven in Oost-Azië in rustige, begroeide wateren. Goudvissen die per ongeluk in de natuur terechtkomen, kunnen lokaal problemen geven voor de inheemse fauna, dus zet er nooit een uit. In de hobby is de shubunkin al ruim een eeuw een vaste waarde voor wie een kleurrijke, maar sterke vijvervis zoekt.

In het kort

Wetenschappelijke naamCarassius auratus (kweekvorm ‘shubunkin’)
FamilieCyprinidae
HerkomstKweekvorm uit Japan (begin 20e eeuw)
VindplaatsAzië – Japan – Kweekvorm (geen wilde populatie)
Maximale grootte20 – 25 cm
Minimale vijvergrootte1.000 – 2.000 liter, minimaal 80 cm diep
Temperatuur4 – 26 °C (winterhard)
pH7,0 – 8,5
Hardheid (GH)8 – 20 °dGH
GroepsgrootteGroep van 5+
GedragVreedzaam
MoeilijkheidMakkelijk
Levensduur10 – 20 jaar
KarakterVreedzaam
Eet kleine vissenNee
VinnenbijterNee
Veilig met garnalen en slakkenNee
Kwetsbaar voor vinnenbijtersNee
Geschikt voor gezelschapsaquariumJa
Minimale groepsgrootte5 of meer

Welke vissen passen bij de Shubunkin?
Check het in de Combinatiechecker en zie direct of jouw combinatie goed, matig of slecht is.

Wat betekent de naam?

Carassius gaat terug op Cyprinus carassius, van het Franse carassin (kroeskarper). Het geslacht werd in 1822 beschreven door Jarocki.

auratus is Latijn voor ‘verguld’, naar de goudkleur. ‘Shubunkin’ is de naam van deze kweekvorm en geen wetenschappelijke naam.

De soort werd in 1758 beschreven door Linnaeus.

Bron: The ETYFish Project

Natuurlijke leefomgeving

Als kweekvorm bestaat de shubunkin niet in het wild. De voorouder (giebel) leeft in rustige, begroeide zoete wateren in Oost-Azië.

Waterwaarden in de natuur (voorouder): middelhard.

Waterwaarden in de vijver

  • KH minimaal 4 – 5 °dKH

Vijver en inrichting

Zoals bij de komeet: minimaal 1.000 – 2.000 liter en 80 cm diep, met filter en beplanting.

Leefomgeving nabootsen: oever- en zuurstofplanten, waterlelies en een diepe zone.

Voeding

In de natuur (voorouder): larven, plantendelen, algen en detritus.

In de vijver: vijversticks en -pellets van voorjaar tot najaar; in de winter niet voeren.

Voortplanting

Paaien in het voorjaar tussen planten. Kruist makkelijk met andere goudvissen; jongen hebben een wisselend kleurpatroon.

Tips uit de praktijk

Vijverhouders vinden de shubunkin een van de kleurrijkste en sterkste goudvissen. De blauwe tinten zijn uniek onder goudvissen en elke vis is anders gekleurd.

Shubunkins zijn na aankoop meestal snel gewend. Ze zijn minder schuw dan veel andere vijvervissen en komen vaak binnen een paar dagen naar de kant bij het voeren. Je ziet in de eerste weken wel dat de kleuren nog veranderen: een bruingrijs visje kan in een paar maanden blauw en rood kleuren, en soms gaat er ook iets van het zwart verloren. Dat is normaal en niet iets om je zorgen over te maken, maar koop dus liever een iets grotere vis als je precies wilt zien wat je krijgt.

Eetgedrag is bij deze vis zelden een probleem. Ze eten bijna alles, van sticks tot diepvriesvoer, en zijn de hele dag bezig met zoeken naar eten. De grootste fout die je ziet, is overvoeren, waardoor het water troebel wordt en vissen dik worden. Geef liever kleine porties en laat de vissen de rest uit de vijver halen. In het voorjaar, na een koude winter, zie je soms schimmel of huidparasieten op vissen die verzwakt zijn; een goede waterkwaliteit en voldoende diepte voorkomen de meeste problemen.

Wat pas na maanden opvalt, is dat shubunkins veel actiever zijn dan fancy goudvissen en graag in een groepje zwemmen. Ze passen goed bij komeetgoudvissen, zeelten en koi, mits de vijver groot genoeg is. Kweken gebeurt vanzelf in het voorjaar, en dat leidt tot veel nakomelingen. De jongen zijn meestal bruin en laten pas later kleur zien, en lang niet allemaal worden ze zo mooi als de ouders. Wie niet wil dat de vijver overbevolkt raakt, moet dus een plan hebben voor de jongen.

De shubunkin is geschikt voor bijna elke beginnende vijverhouder die een kleurrijke vis wil. Wie een rustige, bescheiden vis zoekt, zal hem misschien te druk vinden, maar voor de meeste tuinvijvers is hij een goede keuze. Het advies is een groepje van vijf of meer te nemen en de vijver niet te klein te kiezen. Dan krijg je een vrolijke en sterke vis die jaren meegaat.

Voordelen en nadelen

Voordelen

  • Unieke kleurpatronen
  • Winterhard
  • Lange levensduur

Nadelen

  • Veel nakomelingen
  • Kruist met andere goudvissen

De waarden op deze pagina zijn richtwaarden. Elke vis en elke vijver is anders: houd je waterwaarden goed in de gaten en vraag bij twijfel advies bij een vijverspeciaalzaak.