Zoetwaterroggen zijn platte, op de bodem levende vissen uit de rivieren van Zuid-Amerika. Met hun schijfvormige lichaam, grafische tekening en nieuwsgierige karakter behoren ze tot de meest bijzondere aquariumbewoners. Ze vragen wel een groot aquarium met een ruime zandbodem, uitstekend water en een gifstekel in de staart vraagt om voorzichtigheid bij onderhoud.
Zoetwaterroggen houden
Zoetwaterroggen (familie Potamotrygonidae) zijn de enige roggen die hun hele leven in zoet water doorbrengen. Ze komen uit de rivieren van Zuid-Amerika, zoals de Amazone, de Orinoco en de Paraná. Het bekendst in de hobby is de pauwoogrog, met zijn oranje oogvlekken op een bruine schijf. Een andere soort op deze site is Potamotrygon scobina.
Roggen zijn intelligent en worden vaak tam: ze herkennen hun verzorger en komen naar de voorruit als er gevoerd wordt. Toch zijn het geen vissen voor een gewoon aquarium. De schijf wordt bij de bekende soorten 35 tot 50 cm breed, en roggen hebben vooral veel bodemoppervlak nodig, niet hoogte. Een bak van ruim twee meter lang en minstens 80 cm diep is voor één volwassen dier geen overdreven eis.
Waar let je op?
- Gifstekel. In de staart zit een stekel met gif. Een steek is zeer pijnlijk. Werk bij onderhoud rustig, houd je handen zichtbaar voor de rog en raak hem nooit van achteren aan.
- Uitstekend water. Roggen zijn gevoelig voor nitraat en schommelingen. Een krachtig filter en grote, regelmatige waterwissels zijn nodig.
- Zachte zandbodem. Roggen graven zich graag in. Scherp grind beschadigt hun onderkant.
- Voer. Ze eten wormen, garnalen, mosselen en vis. Garnalen, slakken en kleine bodemvissen in hetzelfde aquarium worden gegeten.
- Medebewoners. Kies rustige vissen in de bovenste en middelste waterlaag, die niet aan de rog knabbelen. Harnasmeervallen die zich aan de schijf vastzuigen zijn een slechte keuze.
Twijfel je of een rog bij jouw aquarium past, lees dan eerst de soortpagina’s en de gids Aquariumvissen kiezen.
Mijn ervaring met zoetwaterroggen
Ik heb heel veel zoetwaterroggen gehouden: scobina’s, Black Diamonds, Pearls, motoro’s, albino’s en als laatste de Magdalenarog. In de grote lijnen gedroegen ze zich hetzelfde, maar de ene soort was duidelijk socialer dan de andere. Een Pearl was bij mij net wat agressiever dan een scobina. De Magdalenaroggen waren zelfs extreem agressief. Ik hield er één mannetje en twee vrouwtjes, van heel jong tot ongeveer 30 à 40 centimeter. Kwam ik met een netje in het water, dan begonnen ze al te steken, terwijl de motoro’s en scobina’s dat nooit deden. Die kon je zelfs uit je hand laten eten, maar dat raad ik echt af: word je gestoken door een rog, dan ben je echt ver van huis.

Meer foto’s van mijn roggen









Eigen foto’s van Alessandro, onder andere van mijn Magdalenaroggen (scroll opzij voor meer)
Twijfel je welke soorten bij elkaar passen? Lees de gids Aquariumvissen kiezen of check je combinatie in de Combinatiechecker. Voor een gezonde bak lees je Aquarium onderhoud, en begin je net, start dan met Aquarium beginnen.



