De marlieri is een slanke, schaakbordachtig getekende rotsbewoner uit het Tanganyikameer. Hij zwemt vaak ondersteboven of zijdelings langs rotswanden.

Over deze vis
De marlieri werd in 1956 beschreven door Max Poll, de Belgische ichtyoloog die veel vissen uit het toenmalige Belgisch-Congo beschreef. De soortnaam eert Georges Marlier, een Belgische hydrobioloog die onderzoek deed in dat gebied. De geslachtsnaam Julidochromis verwijst naar de lipvissen (Julis), die de langgerekte, ranke vorm deelden met deze cichliden. Het geslacht omvat een handvol soorten, waaronder Julidochromis ornatus, Julidochromis regani, Julidochromis dickfeldi en Julidochromis transcriptus, die onderling sterk op elkaar lijken en in het aquarium kruisen.
De marlieri onderscheidt zich van zijn verwanten door zijn tekening. Waar veel Julidochromis-soorten in de lengte gestreept zijn, heeft de marlieri een netwerk van lichte en donkere vlekken en dwarsbanden dat aan een schaakbord doet denken. De basiskleur is bruin tot grijs, met witte of lichtgele tekening en vaak een blauwachtige glans op de vinnen. Er bestaan meerdere lokale vormen, die verschillen in de breedte van de banden en de mate van contrast. Het is de grootste van de bekende Julidochromis-soorten, en hij heeft een wat gedrongener lichaam dan de gestreepte verwanten. Mannetjes en vrouwtjes lijken erg op elkaar, en bij Julidochromis wordt het vrouwtje vaak zelfs iets groter dan het mannetje, iets dat je bij cichliden niet vaak ziet.
In het meer leeft de soort in de rotszone, waar hij zich in de spleten tussen grote stenen ophoudt. Daar voedt hij zich met aangroei en kleine ongewervelden die tussen de rotsen leven. Het zwemmen op zijn kop of zijkant is een typisch gedrag van het geslacht en past bij het leven aan steile rotswanden. Bij Julidochromis is bovendien een opvallende gezinsstructuur bekend: paren blijven een leven lang bij elkaar en jongen uit eerdere legsels blijven in het territorium en helpen soms mee de nieuwe eieren te bewaken.
In de hobby is de marlieri een van de bekendere soorten uit het geslacht, hoewel hij minder algemeen is dan de regani of ornatus. Wat je in de handel ziet, is vrijwel altijd kweek. De soort geldt niet als acuut bedreigd, maar ook voor het meer geldt dat plaatselijke populaties kwetsbaar kunnen zijn door visserij en verandering van het leefgebied.
| Wetenschappelijke naam | Julidochromis marlieri |
|---|---|
| Familie | Cichlidae |
| Herkomst | Tanganyikameer, noordelijk deel |
| Vindplaats | Afrika – Tanzania, Burundi, DR Congo – Tanganyikameer |
| Maximale grootte | 12 – 15 cm |
| Minimale aquariumgrootte | 100 cm / 200 liter |
| Temperatuur | 24 – 27 °C |
| pH | 7,8 – 9,0 |
| Hardheid (GH) | 10 – 20 °dGH |
| Groepsgrootte | Paartje |
| Gedrag | Territoriaal rond het broedhol |
| Moeilijkheid | Gemiddeld |
| Levensduur | 8 – 10 jaar |
| Karakter | Vreedzaam, territoriaal |
| Eet kleine vissen | Nee |
| Vinnenbijter | Nee |
| Veilig met garnalen en slakken | Nee |
| Kwetsbaar voor vinnenbijters | Nee |
| Geschikt voor gezelschapsaquarium | Ja |
| Minimale groepsgrootte | Paar |
Welke vissen passen bij de Marlieri?
Check het in de Combinatiechecker en zie direct of jouw combinatie goed, matig of slecht is.
Wat betekent de naam?
Julidochromis verwijst naar een groep lipvissen (Labridae) met een vergelijkbaar gespecialiseerd gebit en uiterlijk, en chromis, een oude Griekse vissennaam die later voor cichliden werd gebruikt. Het geslacht werd in 1898 beschreven door Boulenger.
marlieri is een eerbetoon aan de Belgische zoöloog Georges Marlier, directeur van het onderzoeksinstituut IRSAC aan het Tanganyikameer, die het typemateriaal verzamelde.
De soort werd in 1956 beschreven door Poll.
Bron: The ETYFish Project
Natuurlijke leefomgeving
De marlieri leeft in rotsachtige zones met veel spleten en holen.
Waterwaarden in de natuur: hard.
Waterwaarden in het aquarium
- Veel zuurstof
Aquarium en inrichting
Vanaf 100 cm met een hoge rotsopbouw, veel spleten en holen.
Biotoop nabootsen: zand en een rotswand tot het wateroppervlak.
Voeding
In de natuur: kleine ongewervelden en aangroei.
In het aquarium: korrels en diepvriesvoer zoals artemia en mysis.
Voortplanting
Holenbroeder; eieren worden verborgen in een spleet. Jongen van meerdere legsels blijven vaak samen in het territorium.
Tips uit de praktijk
Houders vinden de marlieri een mooie, interessante rotsbewoner; bij het samenstellen van een paar kunnen gevechten ontstaan.
De eerste weken na aankoop hoor je vaak dat de marlieri weinig van zich laat zien. Hij verdwijnt in de spleten en komt alleen tevoorschijn om te eten. Andere houders merken vaak dat het even duurt voor hij een eigen plekje heeft gekozen, en dat je hem daar beter niet steeds mee lastigvalt. Op voer reageert hij goed; korrels en diepvriesvoer worden zonder aarzelen opgenomen.
De grote uitdaging is het paar. Twee vreemde volwassen dieren die je in één aquarium zet, kunnen elkaar flink beschadigen. Het beste werkt het om een groepje jonge dieren samen te laten opgroeien en te wachten tot er vanzelf een paar ontstaat, en de rest tijdig te verplaatsen. Zorg daarbij voor een rotsopbouw waarin elke vis een eigen plek kan claimen en die vanaf verschillende kanten onzichtbaar is. Als een paar er eenmaal is, blijven ze vaak jarenlang samen en dan wordt de vis een stuk rustiger en leuker om te zien.
Het gedrag dat je pas na maanden echt opmerkt, is de territoriale drang rond het broedhol: dan wordt alles wat te dichtbij komt weggejaagd, ook grotere vissen. Combinaties met andere Tanganyika-cichliden werken goed als er ruimte genoeg is en de buren niet in de rotsspleten wonen waar de marlieri zijn territorium heeft. Vermijd andere Julidochromis-soorten in hetzelfde aquarium, want die kruisen.
Kweken lukt in een goed ingericht aquarium meestal zonder ingrijpen. De jongen blijven schuil tussen de rotsen en groeien langzaam op, en je hoeft ze zelden te scheiden. Onderhoud is verder eenvoudig: schoon, zuurstofrijk water en regelmatig verversen. Voor wie een rustige, bijzonder getekende rotsbewoner zoekt, is de marlieri een goede keus. Eerlijk advies: neem de tijd voor de paarvorming en plan de rotsopbouw zorgvuldig, dan heb je er jaren plezier van.
Voordelen en nadelen
Voordelen
- Bijzondere tekening
- Interessant gedrag
- Sterk
Nadelen
- Paarvorming kan lastig zijn
- Territoriaal
Veelgestelde vragen over de marlieri
Hoe groot wordt de marlieri?
De marlieri (Julidochromis marlieri) wordt 12 tot 15 cm groot.
Hoe oud wordt de marlieri?
Een marlieri kan 8 tot 10 jaar oud worden.
Met hoeveel marlieri houd je ze samen?
Houd ze als paartje. Het paar is territoriaal rond het broedhol, dus meerdere paartjes vragen een veel groter aquarium.
Hoe groot moet het aquarium zijn voor de marlieri?
Een aquarium van minimaal 100 cm, ongeveer 200 liter, met veel rotsen, spleten en holletjes is geschikt.
Met welke vissen kun je de marlieri combineren?
Combineer hem met vissen uit het open water of andere zones, zoals de Cyprichromis, de Blauwe neoncichlide of de Dwergsynodontis.
Welke planten passen bij de marlieri?
Plant stevige soorten die je op steen kunt vastzetten, zoals de Dwergspeerblad en het Speerblad.
De waarden op deze pagina zijn richtwaarden. Elke vis en elk aquarium is anders: houd je waterwaarden goed in de gaten en vraag bij twijfel advies bij een aquariumspeciaalzaak.
