Botia striata (zebrabotia) heeft een geelachtig lijf met veel smalle, donkere zebrastrepen. Hij is een van de vreedzaamste botia’s en blijft vrij klein.

Over deze vis
Botia striata werd in 1920 beschreven door de Indiase zoöloog C.R. Narayan Rao. De soortnaam striata betekent ‘gestreept’ en verwijst naar de brede donkere en smalle gele banden die vanaf de nek in schuine bogen naar achteren lopen. Onder de oudere naam Botia striatus en met een ondersoortnaam uit 1956 kom je hem nog tegen in de literatuur. In de praktijk is hij iets schuwer dan de Bengaalse tijgerbotia, die qua tekening en formaat soms met hem wordt vergeleken.
In de bak blijft de vis klein: hij wordt ongeveer 9 cm. Vrouwtjes worden groter dan mannetjes, en de mannetjes hebben iets grotere borstvinnen. Het verschil is subtiel en op het oog moeilijk te zien. Sommige vissen hebben een andere tekening: in plaats van de gewone banden hebben ze gedraaide of netvormige strepen. Dat is natuurlijke variatie en geen ziekte.
In het wild is de soort een echte streekbewoner. Hij leeft alleen in de West-Ghats, het bergland langs de westkust van India, en daar zelfs maar in vier rivieren: de Tunga en de Bhadra in Karnataka, en de Panchganga en de Koyna in Maharashtra. Het totale leefgebied beslaat naar schatting ongeveer 400 vierkante kilometer. Daar zit hij in heldere bergbeken met kiezel en grind, en eet hij onder meer plankton en kleine kreeftachtigen uit de bodem.
Door ontbossing, vervuiling en het kleine verspreidingsgebied staat Botia striata bij de IUCN als bedreigd te boek. Toch is hij al sinds 1952 in de aquariumhandel bekend, en het aantal uitgevoerde vissen loopt in de honderdduizenden over meerdere jaren. In de handel komen dieren uit hormonale kweek, terwijl kweek in de aquariumhobby nooit is gelukt. Dat maakt het extra belangrijk dat je bij aankoop vraagt of de vissen uit kweek komen.
In het kort
| Wetenschappelijke naam | Botia striata |
|---|---|
| Familie | Botiidae |
| Herkomst | West-Ghats (India) |
| Vindplaats | Azië – India – Rivieren in de West-Ghats |
| Maximale grootte | 8 – 10 cm |
| Minimale aquariumgrootte | 100 cm / 150 liter |
| Temperatuur | 22 – 26 °C |
| pH | 6,5 – 7,5 |
| Hardheid (GH) | 4 – 15 °dGH |
| Groepsgrootte | Minimaal 5 |
| Gedrag | Vreedzaam |
| Moeilijkheid | Makkelijk tot gemiddeld |
| Levensduur | 10+ jaar |
| Karakter | Vreedzaam |
| Eet kleine vissen | Nee |
| Vinnenbijter | Nee |
| Veilig met garnalen en slakken | Nee |
| Kwetsbaar voor vinnenbijters | Nee |
| Geschikt voor gezelschapsaquarium | Ja |
| Minimale groepsgrootte | 5 of meer |
Welke vissen passen bij Botia striata?
Check het in de Combinatiechecker en zie direct of jouw combinatie goed, matig of slecht is.
Wat betekent de naam?
Botia is niet uitgelegd; vermoedelijk een lokale naam uit India, mogelijk afgeleid van balli-potiah, een Assamese naam voor een andere modderkruiper. Het geslacht werd in 1831 beschreven door Gray.
striata is Latijn voor ‘gestreept’, waarschijnlijk naar de donkere en smalle gele banden die het lichaam helemaal omringen.
De soort werd in 1920 beschreven door Narayan Rao.
Bron: The ETYFish Project
Natuurlijke leefomgeving
De soort leeft in heldere, stromende beken en rivieren in de heuvels van de West-Ghats, met zand, grind en stenen.
Waterwaarden in de natuur: zacht tot middelhard.
Waterwaarden in het aquarium
- Zuurstofrijk water met stroming
Aquarium en inrichting
Vanaf 100 cm.
Biotoop nabootsen: zand, ronde stenen, wortelhout, grotten en een stromingspomp.
Voeding
In de natuur: kleine ongewervelden, slakken en larven.
In het aquarium: tabletten, korrels, diepvriesvoer en slakjes.
Voortplanting
In het aquarium niet bekend.
Tips uit de praktijk
Houders beschrijven Botia striata als de ‘rustigste botia’, ideaal voor een gezelschapsaquarium met barbelen en danio’s. Hij is ook overdag regelmatig te zien.
Botia striata past beter in een gewoon gezelschapsaquarium dan de meeste botia’s, maar het blijft een vis die tijd nodig heeft. In de eerste weken zijn ze vaak schuw en blijven ze tussen de stenen, en pas als de groep zich veilig voelt, komen ze overdag tevoorschijn. Houders merken dat ze in een groep van zes of meer veel makkelijker wennen dan in een klein groepje.
Met eten heb je weinig zorgen. Zinkende tabletten, korrels en diepvriesvoer worden gretig aangenomen, en kleine slakjes verdwijnen. Geef voer op meer plekken, zodat de kleinere en rustigere vissen ook aan bod komen. Een enkele vis die blijft kwijnen, is meestal de zwakste uit de groep of heeft last van witte stip.
Die witte stip is de bekende valkuil bij botia’s: vooral in de eerste weken na aankoop kan hij opduiken. Zet de vissen daarom in een ingedraaide bak met stabiel water en behandel voorzichtig, want botia’s zijn gevoelig voor veel middelen. Verder vraagt hij vooral om schoon, zuurstofrijk water met wat stroming.
Als gezelschap past hij goed bij barbelen, danio’s en kleine tetra’s. Garnalen en jonge vissen worden soms opgegeten. Eindadvies: een van de meest geschikte botia’s voor wie zijn eerste groep wil houden, op voorwaarde dat je een bak van een meter of meer hebt en er minstens vijf neemt. Kies liever dieren uit kweek.
Voordelen en nadelen
Voordelen
- Vreedzaam
- Mooie tekening
- Bestrijdt slakken
Nadelen
- Moet in een groep
- Niet te kweken in de hobby
De waarden op deze pagina zijn richtwaarden. Elke vis en elk aquarium is anders: houd je waterwaarden goed in de gaten en vraag bij twijfel advies bij een aquariumspeciaalzaak.
