De roodstaartrasbora is een slanke, vreedzame scholenvis met een zwarte lengtestreep, een dunne goudglans erboven en een felrode staartwortel. Een sterke, levendige soort voor het gezelschapsaquarium.

Over deze vis
De roodstaartrasbora werd in 1934 beschreven door de Britse arts en natuuronderzoeker Hugh McCormick Smith, die lange tijd in Thailand werkte en er veel vissen voor de wetenschap verzamelde. De soortnaam verwijst naar Bueng Boraphet, een groot moeras- en meergebied in het centrum van Thailand waar de vis voor het eerst werd gevonden. In het Engels heet hij red-tailed rasbora of blackline rasbora, en je ziet hem ook wel onder de naam Rasbora borapetensis in oudere winkellijsten terug, soms verward met andere rasbora’s die een donkere lengtestreep hebben.
Rasbora borapetensis hoort bij de familie Danionidae en is verwant aan de bekende harlekijnrasbora, al blijft hij slanker en heeft hij een andere tekening. Het lichaam is langgerekt en licht zilverachtig tot goudkleurig, met een duidelijke zwarte streep die vanaf de kop door het lichaam loopt en boven de staartbasis eindigt. Boven die streep ligt een dunne goudkleurige lijn. De naam zegt het al: de staartwortel en de staartvin zijn rood tot oranje, en dat is bij goede conditie het opvallendste kenmerk. De kleur is het felst bij volwassen, goed gevoede dieren in een rustig ingerichte bak. Vrouwtjes zijn iets voller dan mannetjes, die slanker en vaak wat feller gekleurd zijn.
In het wild leeft de soort in het stroomgebied van de Mekong en de Chao Phraya, in Thailand, Laos, Cambodja en tot in Maleisië. Het gaat om laagland: rustig stromende beken, zijarmen, moerassen, sloten en rijstvelden, waar veel oeverplanten en drijvend plantenmateriaal staan. De vissen zwemmen in scholen in de bovenste en middelste waterlagen en eten kleine insecten, larven en zoöplankton, aangevuld met wat plantaardig materiaal. Doordat hij in ondiepe waterlopen leeft die van seizoen tot seizoen veranderen, is hij gewend aan wisselende omstandigheden. Dat verklaart deels waarom hij zich in het aquarium zo aanpasbaar toont.
Volgens de IUCN wordt de soort niet als bedreigd beschouwd. Over aantallen in het wild is weinig gedetailleerd gepubliceerd, maar de soort heeft een groot verspreidingsgebied. In de handel komt hij ook af en toe voor, meestal als kweek- of wildvangdier uit Azië, al is hij minder gewoon dan de harlekijnrasbora. Voor liefhebbers van Aziatische scholenvissen is hij een dankbaar alternatief: net zo vredig, maar sterker en met een eigen, warmere kleur.
In het kort
| Wetenschappelijke naam | Rasbora borapetensis |
|---|---|
| Familie | Danionidae |
| Herkomst | Thailand, Laos, Cambodja en Maleisië (Mekong- en Chao Phraya-bekken) |
| Vindplaats | Azië – Thailand, Laos, Cambodja, Maleisië – Mekong en Chao Phraya |
| Maximale grootte | 5 – 6 cm |
| Minimale aquariumgrootte | 60 cm / 60 liter |
| Temperatuur | 22 – 27 °C |
| pH | 6,0 – 7,5 |
| Hardheid (GH) | 2 – 12 °dGH |
| Groepsgrootte | Minimaal 8 |
| Gedrag | Vreedzaam scholenvis |
| Moeilijkheid | Makkelijk |
| Levensduur | 4 – 6 jaar |
| Karakter | Vreedzaam |
| Eet kleine vissen | Nee |
| Vinnenbijter | Nee |
| Veilig met garnalen en slakken | Ja |
| Kwetsbaar voor vinnenbijters | Nee |
| Geschikt voor gezelschapsaquarium | Ja |
| Minimale groepsgrootte | 8 of meer |
Welke vissen passen bij de Roodstaartrasbora?
Check het in de Combinatiechecker en zie direct of jouw combinatie goed, matig of slecht is.
Wat betekent de naam?
Rasbora is vermoedelijk afgeleid van Cyprinus rasbora, de lokale Bengaalse naam van een verwante soort. Het geslacht werd in 1859 beschreven door Bleeker.
borapetensis betekent ‘uit Borapet’, naar Bung Borapet in Nakhon Sawan (Midden-Thailand), waar de vis voor de beschrijving werd gevangen.
De soort werd in 1934 beschreven door Smith.
Bron: The ETYFish Project
Natuurlijke leefomgeving
Deze rasbora leeft in rustig stromende laaglandwateren: sloten, rijstvelden, moerassen en zijarmen van rivieren met veel oeverplanten en waterplanten.
Waterwaarden in de natuur: zacht tot middelhard.
Waterwaarden in het aquarium
- Rustige tot matige stroming
Aquarium en inrichting
Vanaf 60 cm, met beplanting langs de randen en veel open zwemruimte in de middelste en bovenste waterlaag. Een donkere bodem laat de rode staart mooier uitkomen.
Biotoop nabootsen: zand of fijn grind, wat kienhout en takken, Cryptocoryne, Vallisneria en drijfplanten voor gedempt licht.
Voeding
In de natuur: kleine insecten, larven, zoöplankton en wat plantaardig materiaal.
In het aquarium: vlokken en fijne korrels, aangevuld met diepvriesvoer zoals muggenlarven, artemia en daphnia.
Voortplanting
Eierstrooier zonder broedzorg. De eieren worden tussen fijnbladige planten afgezet. Kweken gaat het best in een apart bakje met zacht, licht zuur water; verwijder de ouders na het afzetten.
Tips uit de praktijk
Houders beschrijven de roodstaartrasbora als taai en makkelijk, en een mooi alternatief voor de bekendere harlekijnrasbora. In een grote groep laten ze fraai scholengedrag zien en ze zijn nooit agressief naar medebewoners.
De eerste weken na aankoop zijn ze vaak nog wat bleek en houden ze zich dicht bij elkaar. Geef ze veel dekking van drijfplanten en stengelplanten en houd het licht gedempt. Na een paar weken komt de rode staart terug en beginnen ze door het hele aquarium te zwemmen. Andere houders merken vaak dat een groep van vijf of zes veel schuwer blijft dan een groep van tien of meer. Met een grotere groep zie je meteen het schoolgedrag waarvoor je ze wilt houden.
Eten is zelden een probleem. Vlokken, fijne korrels en diepvries als muggenlarven, artemia en watervlooien worden meteen gepakt. Ze eten vooral in de bovenste en middelste laag, dus voer dat direct zinkt, gaat aan hen voorbij. Let in een gezelschapsbak op dat snellere eters niet alles wegkapen. Een paar keer per week iets levends of diepvries geeft merkbaar meer kleur en conditie.
Wat je pas na maanden ziet, is dat de school steeds vaker door het open water zwemt en dat de mannetjes elkaar speels achternazitten. De typische fouten zijn een te kleine groep, een bak zonder deksel en te fel licht op een lichte bodem. Ze springen bij schrik, en een open bak kan je op een ochtend een lege rij vissen opleveren. Ziektes komen zelden voor; witte stip kan na een verhuizing of temperatuurschok opduiken. Goed werkende combinaties zijn andere rustige Aziatische soorten zoals harlekijnrasbora’s, kuhli’s en kleine goerami’s. Met sumatranen of andere drukke vinnenbijters kun je ze beter niet combineren.
Kweken lukt af en toe in een goed beplante groepsbak, maar de jongen worden vaak opgegeten. Wil je serieus kweken, dan is een apart bakje met fijnbladige planten en het wegvangen van de ouders nodig. Eerlijk advies: neem minstens acht tot tien vissen, geef ze een deksel, planten en een rustige omgeving, en je hebt jarenlang plezier van een sterke en vredige school.
Voordelen en nadelen
Voordelen
- Sterk en makkelijk
- Vreedzaam
- Mooi scholengedrag
- Eet vrijwel alles
Nadelen
- Springt; gebruik een deksel
- Minder kleurrijk in een kaal aquarium
- Niet overal in de handel verkrijgbaar
De waarden op deze pagina zijn richtwaarden. Elke vis en elk aquarium is anders: houd je waterwaarden goed in de gaten en vraag bij twijfel advies bij een aquariumspeciaalzaak.
