De keizertetra is een elegante zalm met een zwarte lengteband, blauw-violette glans en een drietandige staart bij de mannetjes. Anders dan de meeste tetra’s leeft hij niet in een strakke school, maar in een losse groep met duidelijke rangorde.


Meer eigen foto’s van Alessandro
Over deze vis
De keizertetra werd in 1911 door Carl Eigenmann beschreven als Nematobrycon palmeri. De geslachtsnaam combineert het Griekse woord voor draad, naar het uitgerekte middenstuk van de staartvin, met Brycon, een verwant geslacht; de soortnaam is een eerbetoon aan iemand met de achternaam Palmer. Het geslacht heeft slechts enkele soorten. Een bekende verwant is Nematobrycon lacortei, de regenboog-keizertetra, die er sterk op lijkt maar wat andere kleuren en een iets andere lichaamsbouw heeft. Verwarring tussen beide is in de handel niet ongewoon.
Het lichaam is stevig, zijdelings wat afgeplat, met een zwarte lengteband van de kop naar de staart en daarboven een opvallend blauwviolette tot groenachtige glans. Kenmerkend zijn de grote blauwe ogen en het heldere, doorzichtige lichaam, met een zachte gouden schijn onder de lengteband. Mannetjes zijn groter en krijgen een verlengde middelste stralen in de staartvin, wat de ‘drietandige’ staart geeft, met een langere, gespannen rugvin. Vrouwtjes zijn minder kleurig, soms wat geelachtig, en hebben een afgeronde staartvin. Bij jonge dieren is de tekening nog flets en kleuren ze pas na enkele maanden uit.
In het wild komt de soort voor in Colombia, in het stroomgebied van de Río San Juan en de Río Atrato in het regenwoud van de Chocó-regio, waar hij in langzaam stromende beken en rivieren leeft. Zijn dieet bestaat uit kleine insecten, larven en kreeftachtigen. In tegenstelling tot veel andere zalmen vormt hij geen strakke school, maar een losse groep met een duidelijke rangorde, waarin mannetjes hun territorium en positie met gespreide vinnen bepalen. De vissen in de handel zijn nagenoeg allemaal nakweek.
In de hobby is de keizertetra sinds de jaren zestig bekend en werd hij snel een klassieker onder de rustige gezelschapsvissen. Hij wordt vooral gewaardeerd om zijn gedrag en kleur, en is een van de weinige zalmen die zonder strak scholengedrag toch mooi tot zijn recht komen. Een weetje: doordat de vis zo makkelijk te kweken is, bestaan er nu meerdere kweeklijnen met een sterkere kleur of lange vinnen.
In het kort
| Wetenschappelijke naam | Nematobrycon palmeri |
|---|---|
| Familie | Characidae |
| Herkomst | Río San Juan en Río Atrato, westelijk Colombia |
| Vindplaats | Zuid-Amerika – Colombia – Río San Juan en Río Atrato |
| Maximale grootte | 5 – 6 cm |
| Minimale aquariumgrootte | 80 cm / 100 liter |
| Temperatuur | 23 – 27 °C |
| pH | 5,5 – 7,5 |
| Hardheid (GH) | 3 – 15 °dGH |
| Groepsgrootte | Minimaal 6, bij voorkeur meer vrouwtjes dan mannetjes |
| Gedrag | Vreedzaam, mannetjes onderling territoriaal |
| Moeilijkheid | Makkelijk |
| Levensduur | 5 – 6 jaar |
| Karakter | Vreedzaam, territoriaal |
| Eet kleine vissen | Nee |
| Vinnenbijter | Nee |
| Veilig met garnalen en slakken | Ja |
| Kwetsbaar voor vinnenbijters | Nee |
| Geschikt voor gezelschapsaquarium | Ja |
| Minimale groepsgrootte | 6 of meer |
Welke vissen passen bij de Keizertetra?
Check het in de Combinatiechecker en zie direct of jouw combinatie goed, matig of slecht is.
Wat betekent de naam?
Nematobrycon komt van het Griekse nematos (‘draadvormig’), naar de drie draadvormige uitlopers van de staartvin, en brycon, een algemeen naamdeel bij zalmachtigen. Het geslacht werd in 1911 beschreven door Eigenmann.
palmeri is een eerbetoon aan de Engelse natuuronderzoeker en reiziger Mervyn George Palmer (1882–1954), die voor het British Museum in Midden- en Zuid-Amerika verzamelde, ook het typemateriaal van deze soort.
De soort werd in 1911 beschreven door Eigenmann.
Bron: The ETYFish Project
Natuurlijke leefomgeving
De keizertetra leeft in langzaam stromende beken en rivieren in het regenwoud van westelijk Colombia, aan de Pacifische kant van de Andes. Het water is vaak helder tot licht gekleurd, met veel overhangende vegetatie en bladval.
Waterwaarden in de natuur: zacht tot middelhard.
Planten en hout onder water: In de bosrivieren van het Chocó, zoals de Condoto (een zijrivier van de San Juan), reikt het regenwoud tot aan de waterlijn. De bodem bestaat uit fijn zand en vergaand plantaardig materiaal, en wortels van oeverbomen hangen in het water en vormen schuilplaatsen. Het gaat om een snelstromend riviertje waar wortels en bladstrooisel het beeld bepalen.
Waterwaarden in het aquarium
- Rustige stroming, goede filtering
Aquarium en inrichting
Vanaf 80 cm. Mannetjes claimen een eigen plekje; genoeg planten en zichtbarrières voorkomen onrust.
Biotoop nabootsen: donkere bodem, kienhout, bladeren, dichte beplanting en drijfplanten voor gedempt licht. De blauwe glans komt het beste uit bij schuin invallend licht.
Voeding
In de natuur: kleine insecten, larven, wormpjes en zoöplankton.
In het aquarium: vlokken en korrels als basis, regelmatig aangevuld met diepvries muggenlarven, artemia en daphnia.
Voortplanting
Vrijlegger. Paartjes zetten verspreid over dagen steeds een paar eitjes af tussen fijnbladige planten. In een apart bakje met Javamos en een goed gevoerd paar is kweek goed mogelijk. De jongen zijn vrij klein en hebben de eerste dagen infusoriën nodig.
Tips uit de praktijk
Houders waarderen de rustige elegantie van de keizertetra en het interessante gedrag van de mannetjes, die elkaar met gespreide vinnen imponeren zonder echt schade toe te brengen. Hij wordt vaak aangeraden als alternatief voor een klassieke scholenvis in een natuurlijk ingericht aquarium.
De keizertetra is in de praktijk een van de makkelijkste en rustigste tetra’s, maar je moet weten wat je koopt. In de winkel zien jonge dieren er vaak flets en onopvallend uit; mannetjes ontwikkelen hun kleur en vinnen pas na enkele maanden. Wie te snel oordeelt over de mooie kleuren, is snel teleurgesteld. Geef ze in de eerste weken rustige omstandigheden, wat dekking en gedempt licht, en ze wennen meestal snel. Ze eten alles wat ze krijgen: vlokken, korrels en diepvries.
Het eigen gedrag valt pas na een paar maanden op. Mannetjes maken een vaste rangorde en spreiden hun vinnen naar elkaar, wat er indrukwekkend uitziet maar zelden tot schade leidt. In een kleine bak of met een te kleine groep worden de mannetjes wel eens agressiever en achtervolgt een dominant dier steeds dezelfde soortgenoot. Een groep van zes tot acht dieren met een overschot aan vrouwtjes werkt het best. Ziektes komen zelden voor; de vissen zijn wel gevoelig voor een plotselinge schommeling in de waterwaarden.
Andere houders merken dat kweken vaak vanzelf gaat: de eitjes worden tussen fijne planten of mos gelegd, en de ouders eten ze meestal, zodat een aparte bak of veel planten nodig is. De jongen zijn goed groot te krijgen met fijn voer. Goede buren zijn andere rustige vissen zoals pantserwelzen, kleine cichliden en andere zalmen; slecht gaat het met drukke of grote vissen die de keizertetra wegjagen of opeten.
Eindadvies: een prachtige, rustige vis voor wie een natuurlijk ingericht gezelschapsaquarium van minstens tachtig centimeter heeft. Wie een strakke school wil zien, kan beter een andere tetra nemen, maar wie houdt van gedrag en elegantie, heeft aan de keizertetra jarenlang plezier.
Voordelen en nadelen
Voordelen
- Sterk en makkelijk in onderhoud
- Bijzondere kleur en vinvorm
- Interessant sociaal gedrag
- Kweekbaar
Nadelen
- Geen strak scholengedrag
- Mannetjes kunnen elkaar opjagen in een kleine bak
De waarden op deze pagina zijn richtwaarden. Elke vis en elk aquarium is anders: houd je waterwaarden goed in de gaten en vraag bij twijfel advies bij een aquariumspeciaalzaak.
