Reuzendanio (Devario aequipinnatus)

De reuzendanio is een grote, snelle danio met blauw-gele lengtestrepen. Hij is ideaal als actieve scholenvis in een groot aquarium, ook samen met wat grotere, rustige vissen.

Reuzendanio (Devario aequipinnatus)
Foto: Faucon, via Wikimedia Commons (CC BY-SA 2.5)

Over deze vis

De reuzendanio werd in 1839 door de Ierse natuuronderzoeker John McClelland beschreven als Devario aequipinnatus. De soortnaam betekent zoiets als ‘met gelijke vinnen’ en verwijst naar de vormen van de vinnen. Lange tijd stond de vis in het geslacht Danio, en oudere boeken en winkelbordjes noemen hem daarom nog Danio aequipinnatus. Het geslacht Devario telt tientallen soorten die groter en robuuster zijn dan de bekende zebradanio. Ook de Malabar-danio (Devario malabaricus) wordt weleens als aparte soort gezien en soms als synoniem behandeld, waardoor de naamgeving in de handel niet altijd betrouwbaar is.

Het lichaam is torpedovormig, zilverig tot geelgroen met blauwe lengtestrepen en een gouden of gele tint tussen de strepen. Bij jonge dieren is de tekening nog weinig uitgesproken en soms met een aantal vlekken op de flank, bij volwassen dieren wordt hij een stuk scherper. Mannetjes zijn slanker en hebben meer geel en oranje, vrouwtjes zijn ronder en voller, vooral als ze vol met eitjes zitten. Bij de mannetjes komt in het broedseizoen een lichte glans op de zijkanten. Wilde vissen kunnen tot ruim tien centimeter groot worden en soms meer.

In het wild leeft de soort in heldere, snelstromende heuvelbeken en rivieren in het Indiase subcontinent, van Sri Lanka en het schiereiland tot in het Himalayavoorland. Het is een echte oppervlaktevis die zich voedt met insecten die op het water vallen, aangevuld met kleine kreeftachtigen en wormen. De vis houdt van stroming en zuurstofrijk water en gebruikt zijn krachtige lichaam en zijn stevige staartwortel om zich tegen de stroom in te bewegen. In de natuur springt hij regelmatig boven het water uit, wat verklaart waarom hij in aquaria zo’n gevaarlijke springer is.

De reuzendanio geldt in de natuur niet als bedreigd en komt in grote aantallen voor. In de handel komt hij tegenwoordig vooral uit kwekerijen in Azië en Oost-Europa, met daarnaast ook wildvang uit het oorspronkelijke verspreidingsgebied. In de hobby is hij al heel lang bekend en behoort hij tot de eerste danio’s die naar Europa en Noord-Amerika kwamen. Door zijn rustige, sterke karakter bleef hij een klassieker voor grote gezelschapsaquaria en vijvers in warme zomers.

In het kort

Wetenschappelijke naamDevario aequipinnatus (syn. Danio aequipinnatus)
FamilieDanionidae
HerkomstIndia, Nepal, Sri Lanka, Bangladesh
VindplaatsAzië – India, Nepal, Sri Lanka, Bangladesh – Heuvelbeken en rivieren
Maximale grootte10 – 15 cm
Minimale aquariumgrootte120 cm / 250 liter
Temperatuur20 – 26 °C
pH6,0 – 8,0
Hardheid (GH)5 – 20 °dGH
GroepsgrootteMinimaal 6
GedragVreedzaam, zeer snel
MoeilijkheidMakkelijk
Levensduur5 – 7 jaar
KarakterVreedzaam
Eet kleine vissenNee
VinnenbijterNee
Veilig met garnalen en slakkenJa
Kwetsbaar voor vinnenbijtersNee
Geschikt voor gezelschapsaquariumJa
Minimale groepsgrootte6 of meer

Welke vissen passen bij de Reuzendanio?
Check het in de Combinatiechecker en zie direct of jouw combinatie goed, matig of slecht is.

Wat betekent de naam?

Devario gaat terug op Cyprinus devario, een verlatijnsing van Debari, de lokale Bengaalse naam. Het geslacht werd in 1843 beschreven door Heckel.

aequipinnatus komt van het Latijnse aequalis (‘gelijk’) en pinnatus (‘gevind’), naar de even grote rug- en aarsvin.

De soort werd in 1839 beschreven door McClelland.

Bron: The ETYFish Project

Natuurlijke leefomgeving

De reuzendanio leeft in heldere, stromende beken en rivieren in heuvel- en berggebieden, vaak met een bodem van grind en stenen.

Waterwaarden in de natuur: zacht tot middelhard.

Planten en hout onder water: De hoofdstromen van de Brahmaputra zijn bodemrijk met zand, kiezels, stenen en slib; op ondiepe rotsige plekken zitten vooral algen op de stenen en zijn ondergedoken planten schaars. Waterhyacint en waterachtige grassen komen alleen in delen van de rivier voor. In de bosbeken en moerassen van West-Assam ligt een dikke laag rottende bladeren en takken, met drijfhout als schuilplaats. Daar groeien spaarzaam Cryptocoryne crispatula, Hygrophila polysperma en drijvend Salvinia cucullata. Langs de oevers staan bamboe, wilde banaan en bomen als Dipterocarpus turbinatus en Terminalia bellirica.

Waterwaarden in het aquarium

  • Zuurstofrijk water met stroming

Aquarium en inrichting

Minimaal 120 cm door de grootte en de snelheid; een deksel is verplicht.

Biotoop nabootsen: grind en keien, kienhout, stevige planten zoals Anubias en Microsorum op hout, en een krachtige stromingspomp. Laat een groot deel van de bak open voor zwemruimte.

Voeding

In de natuur: insecten die op het water vallen, larven, wormen en kreeftachtigen.

In het aquarium: korrels, vlokken en diepvriesvoer (muggenlarven, mysis, artemia).

Voortplanting

Eierstrooier; eitjes worden boven fijnbladige planten afgezet. Kweek lukt in een ruim bakje met een rooster. Verwijder de ouders na het afzetten.

Tips uit de praktijk

Houders waarderen de reuzendanio als ‘beweging’ in grote bakken, bijvoorbeeld bij Midden-Amerikaanse cichliden of grote barbelen. Kleine, trage vissen kunnen van hun tempo schrikken.

Wie een reuzendanio koopt, moet vooral aan één ding denken: ruimte en een goed afgesloten deksel. Ze springen bij het minste of geringste schrik uit het aquarium, en een bak zonder ruit of met een spleet is een risico. Bij nieuwe vissen zie je in de eerste dagen vaak dat ze extra schrikachtig zijn; een dimmende lamp en drijfplanten helpen enorm. Jonge dieren uit de winkel zien er vaak grijs en onopvallend uit en ze krijgen de blauwe en gele strepen pas na enkele maanden.

Voer is zelden een probleem. Ze eten van alles: droogvoer, diepvries, levende vlooien en muggenlarven, en pikken ook vaak voer van het oppervlak. Toch is het verstandig ze afwisselend te voeren, zodat ze mooi op kleur blijven en er geen vette exemplaren ontstaan. Ziektes komen zelden voor; wat je wel eens ziet is witte stip na transport of temperatuurschokken, en huidparasieten bij nieuwe dieren. Doordat het echte snelle zwemmers zijn, is een vis met een slechte conditie meteen te zien: hij blijft achter, zit in een hoek of ademt zwaar.

Andere houders merken dat de sfeer in de groep na een paar maanden verandert: er ontstaat een rangorde, vooral onder de mannetjes, met wat achtervolgen en imponeren. Echt schade komt zelden voor, zolang de groep uit minstens zes dieren bestaat en de bak lang genoeg is. Goed gaat het met andere stevige, actieve vissen zoals grote barbelen, middelgrote cichliden en meervallen. Slecht gaat het met sluierstaarten, trage of sierlijk gevinde vissen en alles wat ze kunnen opjagen; combineer ze nooit met vissen die een rustig tempo houden.

Kweken lukt bij ruime groepen met aparte bakken en fijn gebladerte, maar de eieren worden gegeten als je de ouders niet verwijdert. Onderhoud is eenvoudig: veel verversen en sterke filtering, want het is een grote vis die veel afval maakt. Advies: een uitstekende keuze voor wie een grote, levendige bak heeft, maar niets voor een klein aquarium of een rustig biotoopaquarium.

Voordelen en nadelen

Voordelen

  • Zeer sterk
  • Veel dynamiek in een groot aquarium
  • Te combineren met grotere vissen

Nadelen

  • Heeft een groot aquarium nodig
  • Kan kleine, trage vissen opjagen
  • Uitstekende springer

De waarden op deze pagina zijn richtwaarden. Elke vis en elk aquarium is anders: houd je waterwaarden goed in de gaten en vraag bij twijfel advies bij een aquariumspeciaalzaak.