De neontetra is misschien wel de bekendste aquariumvis ter wereld. Met zijn felblauwe lengtestreep en rode achterlijf is een school neons een echte blikvanger in een beplant gezelschapsaquarium.



Meer eigen foto’s van Alessandro (scroll opzij voor meer)
Over deze vis
De neontetra werd in 1936 door de Amerikaanse ichtyoloog George S. Myers beschreven, aanvankelijk als Hyphessobrycon innesi. De soortnaam eert William T. Innes, een Amerikaanse aquariumuitgever die de vis in de hobby introduceerde. Later kwam de soort in het geslacht Paracheirodon, samen met de kardinaaltetra en de groene neon. Al die soorten worden weleens verward, maar de neon herken je aan het rood dat pas halverwege het lichaam begint, terwijl het bij de kardinaal over de hele onderkant loopt. Ook de zwarte neon is geen nauwe verwant, ondanks de naam.
Het uiterlijk is legendarisch: een felblauw glanzende lengtestreep van de snuit tot aan de vetvin en daaronder een rode streep die halverwege het lijf begint en doorloopt tot aan de staart. De kleur komt door lichtbrekende kristallen in de huid en verandert per lichtinval en stemming. Opvallend is dat de kleur ’s nachts of bij rust vervaagt naar een donkere, grauwe tint. Vrouwtjes hebben een iets dikkere buik en een licht gebogen blauwe streep, terwijl die bij mannetjes recht loopt.
In het wild leeft de neon in het westelijke en noordelijke Amazonebekken, in het zuidoosten van Colombia, het oosten van Peru en het westen van Brazilië. Hij komt voor in zwartwater- en helderwaterbeken, meestal onder een dicht bladerdak, en mijdt witwaterrivieren. Hij eet kleine ongewervelden, zoals insectenlarven en kreeftachtigen. Volgens de IUCN is de soort niet bedreigd, en de vissen in de handel komen tegenwoordig grotendeels van kwekerijen in Zuidoost-Azië; wildvang speelt nauwelijks nog een rol.
De neon is een van de commercieel belangrijkste aquariumvissen ter wereld: in de Verenigde Staten worden er alleen al maandelijks miljoenen van verkocht. Een bekend nadeel is de neonziekte, veroorzaakt door de parasiet Pleistophora hyphessobryconis. Ze is meestal niet te genezen, maar wel goed te voorkomen door alleen gezonde vissen te kopen en nieuwe vissen eerst in quarantaine te zetten. Daarnaast bestaat een bacteriële aandoening met bijna dezelfde verschijnselen, de zogeheten valse neonziekte.
In het kort
| Wetenschappelijke naam | Paracheirodon innesi |
|---|---|
| Familie | Characidae (echte zalmen) |
| Herkomst | Stroomgebied van de Amazone (Peru, Colombia, Brazilië) |
| Vindplaats | Zuid-Amerika – Peru, Colombia, Brazilië – Amazonebekken |
| Maximale grootte | 3,5 – 4 cm |
| Minimale aquariumgrootte | 60 cm / 54 liter |
| Temperatuur | 20 – 26 °C |
| pH | 5,0 – 7,0 |
| Hardheid (GH) | 1 – 10 °dGH |
| Groepsgrootte | Minimaal 10, liefst 15+ |
| Gedrag | Vreedzaam scholenvis |
| Moeilijkheid | Makkelijk tot gemiddeld |
| Levensduur | 5 – 8 jaar |
| Karakter | Vreedzaam |
| Eet kleine vissen | Nee |
| Vinnenbijter | Nee |
| Veilig met garnalen en slakken | Ja |
| Kwetsbaar voor vinnenbijters | Nee |
| Geschikt voor gezelschapsaquarium | Ja |
| Minimale groepsgrootte | 10 of meer |
Welke vissen passen bij de Neontetra?
Check het in de Combinatiechecker en zie direct of jouw combinatie goed, matig of slecht is.
Uitgewerkt: Maanvis en neontetra samen · Kempvis en neontetra samen · alle combinaties
Wat betekent de naam?
Paracheirodon komt van het Griekse para (‘naast’), naar de gelijkenis tussen deze soort en de kardinaaltetra, die toen nog in het geslacht Cheirodon stond. Het geslacht werd in 1960 beschreven door Géry.
innesi is een eerbetoon aan de Amerikaanse aquariaan en uitgever William T. Innes (1874–1969), die exemplaren van dit ‘prachtige visje’ naar de beschrijver stuurde met het verzoek het te determineren.
De soort werd in 1936 beschreven door Myers.
Bron: The ETYFish Project
Natuurlijke leefomgeving
Neontetra’s leven in langzaam stromende zwartwater- en helderwaterbeken in het regenwoud van het Amazonegebied. Het water is vaak donker gekleurd door humuszuren uit afgevallen bladeren, en dicht overhangende vegetatie houdt het licht gedempt. In het regenseizoen trekken ze naar ondergelopen bosgebieden.
Waterwaarden in de natuur: zeer zacht water, geleidbaarheid vaak onder 50 µS/cm.
Waterwaarden voor de neontetra
- Temperatuur: 20 – 26 °C
- pH: 5,0 – 7,0
- Hardheid: 1 – 10 °dGH
- Nitraat liefst onder 20 mg/l; ammoniak en nitriet altijd 0
Gekweekte neons zijn gewend aan iets harder en neutraler water, maar houd de waarden stabiel. Plaats ze bij voorkeur pas in een aquarium dat minstens enkele maanden goed ingedraaid is.
Welk aquarium heeft de neontetra nodig?
Een aquarium van minimaal 60 cm is voldoende voor een kleine school; in een bak vanaf 80 cm komt het scholengedrag veel beter tot zijn recht.
Biotoop nabootsen: gebruik een donkere, zachte zandbodem, kienhout en wortels, en een laag afgevallen bladeren (bijvoorbeeld ketapang- of eikenbladeren) die het water licht kleuren. Drijfplanten zoals Salvinia of Phyllanthus dempen het licht. Randbeplanting met onder meer Echinodorus en Cryptocoryne geeft beschutting, terwijl het midden vrije zwemruimte houdt.
Wat eet de neontetra?
Kort antwoord: Een neontetra eet fijn vlokken- of korrelvoer als basis, aangevuld met kleine diepvriesvoeders zoals artemia, cyclops en daphnia, in kleine porties.
In de natuur: kleine insecten en insectenlarven, kleine kreeftachtigen, wormpjes en plantaardig materiaal.
In het aquarium: alleseter. Fijn vlokken- of korrelvoer als basis, aangevuld met (diepvries) artemia, cyclops, daphnia en fijne muggenlarven. Voer meerdere keren per dag kleine porties.
Voortplanting van de neontetra
Neontetra’s zijn vrijleggers en verzorgen hun broed niet. Kweek lukt in een apart kweekbakje met zeer zacht, zuur water (GH < 2, pH rond 5,5), gedempt licht en fijnbladige planten of een kweekrooster. De eitjes en jongen zijn erg lichtgevoelig. De ouders eten de eitjes op, dus haal ze na het afzetten weg. De jongen krijgen de eerste dagen infusoriën en daarna pas uitgekomen artemia.
Tips uit de praktijk
De eerste weken na aankoop zijn bij neons kritiek. Ze komen vaak wat bleek en schrikachtig uit de winkel, en vooral in een nieuw opgestart aquarium gaat het mis. Een goed ingedraaide bak, gedempt licht en rust in de eerste dagen doen veel. Laat ze niet meteen in een bak met drukke of grotere vissen wennen. Andere houders merken dat de kleur pas na een paar weken helemaal terug is en dat de groep dan veel zekerder in het open water durft te zwemmen.
Eten is zelden een probleem: vlokken, fijne korrels en diepvriesvoer worden zonder aarzelen opgepikt. De valkuil is overvoeren, want met hun kleine bek eten ze weinig en de rest bederft het water. Geef liever meerdere kleine porties. Wat ziektes betreft is de neonziekte de bekendste: vissen die hun kleur verliezen, een bleke of witte plek in de spieren krijgen en hun evenwicht kwijtraken. Het is meestal niet te genezen, dus zet een zieke vis apart en koop bij twijfel liever elders. Ook witte stip komt voor na transport of bij schommelende temperatuur.
Wat je pas na maanden ziet, is dat de school zich steeds strakker houdt en dat de vissen ’s nachts of bij gedempt licht bijna kleurloos worden. Dat is normaal en geen teken van ziekte. In een groep van minder dan tien blijven ze onrustig en schuw; in een grotere groep is het beeld veel rustiger. Goede combinaties zijn kleine rasbora’s, pantserwelzen, dwerggoerami’s en garnalen. Slecht gaat het met maanvissen, grotere cichliden en alles wat een neon van vier centimeter als voer ziet.
Kweken lukt met veel voorbereiding in een donker bakje met heel zacht water, maar de meeste houders doen het niet omdat de vis goedkoop is en de kweek gevoelig. Eindadvies: een prachtige vis voor een ingedraaid, beplant aquarium met een grote groep, maar geen vis om in de eerste weken van een nieuwe bak te zetten. Wie geduld heeft en de groep de tijd geeft, heeft er jarenlang plezier van.
Voordelen en nadelen
Voordelen
- Prachtige kleuren en mooi scholengedrag
- Vreedzaam en geschikt voor veel gezelschapsaquaria
- Klein en goedkoop
- Eet makkelijk
Nadelen
- Gevoelig in een nieuw aquarium en bij schommelende waterwaarden
- Vatbaar voor de neonziekte (Pleistophora)
- Wordt gezien als voer door grotere vissen zoals maanvissen
- Kweken is lastig
Mijn ervaring met de neontetra
De neontetra is echt een van de populairste aquariumvissen, vooral door de mooie blauwe en rode kleuren in zijn lichaam. Wat ik altijd prachtig vind: als ’s avonds alleen nog een klein lampje in de kamer brandt, zie je hun lichaam reflecteren. Bij een school geeft dat een heel mooi beeld. De neontetra kan een goede combinatie zijn met bijvoorbeeld maanvissen, maar pas wel op. Is de neontetra te klein, dan kunnen maanvissen hem opeten. Zorg er dus altijd voor dat je neontetra’s groot genoeg zijn, en dat geldt ook bij andere grotere vissen. Wat ik ook mooi vind: zit er een wat intimiderende vis in de bak, niet per se een jager, dan scholen neontetra’s veel beter en blijven ze dichter bij elkaar om zichzelf te beschermen. Het is natuurlijk niet de bedoeling dat ze echt opgejaagd worden, want dan raken ze gestrest en kunnen ze doodgaan.

Veelgestelde vragen over de neontetra
Hoeveel neontetra’s moet je minimaal houden?
Minimaal 10, liefst 15 of meer. In een kleine groep zijn ze schuw en verbleken ze.
Hoe groot wordt een neontetra?
Ongeveer 3,5 tot 4 cm.
Hoe groot moet het aquarium voor neontetra’s zijn?
Minimaal 60 cm, ongeveer 54 liter, en pas in een goed ingedraaide bak: neons zijn gevoelig voor schommelende waterwaarden.
Kunnen neontetra’s bij garnalen?
Ja. Neons laten volwassen garnalen met rust; heel kleine garnaaljongen worden soms gegeten.
Welke vissen passen bij neontetra’s?
Rustige, kleine soorten met vergelijkbare waterwaarden, zoals pantsermeervallen en andere kleine tetra’s. Grote maanvissen en andere vissen die neons kunnen opeten, passen niet.
De waarden op deze pagina zijn richtwaarden. Elke vis en elk aquarium is anders: houd je waterwaarden goed in de gaten en vraag bij twijfel advies bij een aquariumspeciaalzaak.

