De Trombetas-pleco L218 is een kleine, vreedzame Peckoltia uit Brazilië. Hij blijft rond de tien centimeter en past in een gewoon gezelschapsaquarium met stevige, kleine vissen.

Over deze vis
De Trombetas-pleco is geen beschreven soort maar een L-nummer: L218. Zo’n nummer krijgt een vis die in de hobby opduikt voordat de wetenschap er een naam voor heeft. L218 verscheen in de aquariumwereld in 1996, via een publicatie in het Duitse tijdschrift DATZ, en wordt bij het geslacht Peckoltia ondergebracht. Welke soort het precies is, is nooit vastgesteld.
Daarbij hoort ook wat verwarring. Volgens Planet Catfish is L247 dezelfde vis als L218; de nummers zijn dus door verschillende invoeren ontstaan. Wie op zoek is naar een bepaalde vis, doet er goed aan te vragen waar de dieren vandaan komen. In het geslacht Peckoltia zitten bovendien veel kleine, gestreepte of gevlekte plecos die op elkaar lijken, en de hobby heeft er met hun nummers behoorlijk wat werk aan.
Het geslacht Peckoltia is vernoemd naar een persoon en bestaat uit relatief kleine plecos, veel korter dan de reuzen van de Xingu of de Napo. Kenmerkend zijn het compacte, wat afgeplatte lichaam en de tekening van donkere banden of vlekken op een lichtere basis. L218 blijft klein, rond een decimeter tot iets meer. Mannetjes hebben borstelachtige odontoden op de kieuwdeksels, de borstvinstekels en het achterlijf, vrouwtjes zijn molliger.
In het wild komt hij uit de Rio Trombetas in de Braziliaanse deelstaat Pará, waar hij in de streek bij Oriximiná wordt gevangen. Over zijn leven in de natuur is niet veel gepubliceerd. Wat we weten komt vooral van houders en handelaren, en van wat er over verwante soorten bekend is: dieren die overdag in spleten en tussen stenen schuilen en ’s avonds op zoek gaan naar voedsel.
Hij is dus geen opvallende blikvanger, maar een kleine vis die in de hobby regelmatig wordt aangeboden en zich goed aanpast. Dat hij niet wetenschappelijk beschreven is, zegt niets over zijn kwaliteit als aquariumvis, maar het betekent wel dat er weinig officiële gegevens over zijn bedreigingsstatus bestaan.
In het kort
| Wetenschappelijke naam | Peckoltia sp. (L218) |
|---|---|
| Familie | Harnasmeervallen (Loricariidae) |
| Herkomst | Brazilië (Rio Trombetas) |
| Vindplaats | Zuid-Amerika – Brazilië – Rio Trombetas |
| Maximale grootte | circa 10 cm |
| Minimale aquariumgrootte | 80 cm / 112 liter |
| Temperatuur | 22 – 26 °C |
| pH | 6,0 – 7,5 |
| Hardheid (GH) | 2 – 12 °dGH |
| Groepsgrootte | Solitair of een klein groepje met genoeg holtes |
| Gedrag | Vreedzaam, licht territoriaal |
| Moeilijkheid | Makkelijk tot gemiddeld |
| Levensduur | 10 – 15 jaar (schatting) |
| Karakter | Vreedzaam, territoriaal |
| Eet kleine vissen | Nee |
| Vinnenbijter | Nee |
| Veilig met garnalen en slakken | Ja |
| Kwetsbaar voor vinnenbijters | Nee |
| Geschikt voor gezelschapsaquarium | Ja |
| Minimale groepsgrootte | Alleen of in een groep |
Welke vissen passen bij de Trombetas-pleco L218?
Check het in de Combinatiechecker en zie direct of jouw combinatie goed, matig of slecht is.
Wat betekent de naam?
Peckoltia is vernoemd naar de Duitse botanicus en apotheker Gustavo Peckolt (1861–1923). Hij werd in Brazilië geboren en publiceerde samen met zijn vader Theodor belangrijke boeken over Braziliaanse planten. Het geslacht werd in 1912 beschreven door Miranda Ribeiro.
Deze vis is nog niet als aparte soort beschreven en wordt aangeduid met een L-nummer. Daarom is er nog geen soortnaam om uit te leggen.
Bron: The ETYFish Project
Natuurlijke leefomgeving
L218 komt uit de Rio Trombetas, een noordelijke zijrivier van de Amazone in Brazilië. Volgens de gegevens die aquarianen doorgeven, wordt hij boven de plaats Oriximiná gevangen. De rivier is een klein- tot middelgroot stromend water met rotsen en hout in het water.
De soort is niet wetenschappelijk beschreven; hij wordt bij het geslacht Peckoltia ingedeeld. Zijn leefwijze lijkt op die van andere Peckoltia-soorten: overdag schuilen in spleten en tussen stenen, ’s avonds foerageren op bodem en hout.
Waterwaarden in het aquarium
Hij is niet veeleisend maar houdt van helder, schoon en zuurstofrijk water. Vergeleken met veel andere L-nummers verdraagt hij iets koelere temperaturen, wat hem geschikt maakt voor een bak met vissen die niet erg warm willen.
- Ververs wekelijks een deel van het water.
- Zorg voor een gematigde stroming en goede beluchting.
- Houd het nitraat laag.
- Voorkom plotselinge schommelingen in de temperatuur.
Aquarium en inrichting
Een aquarium van 80 cm is voldoende voor één of twee dieren. Bied rotsformaties en hout aan met meerdere schuilplekken. Elke vis heeft baat bij een eigen hol; geef ongeveer een kokertje per dier.
Planten mogen erin. Volgens ervaringen van houders laat hij planten grotendeels met rust als hij goed gevoed wordt. Een zandbodem of fijn grind is prettig voor zijn buik.
Biotoop nabootsen: zand, rotsen en wortels met wat blad en een lichte stroming; de temperatuur mag aan de lage kant.
Gedrag en gezelschap
De L218 is vreedzaam maar kan zijn hol verdedigen tegen soortgenoten. Houd hem met kleine vissen die zijn rust niet verstoren. Ook garnalen en kleine cichliden gaan er meestal goed mee samen.
Als buren passen MacMasters dwergcichliden, neontetra’s en marmerpantsermeervallen, die van iets koeler water houden. Vermijd zeer grote of agressieve cichliden.
Voeding
In de natuur: een gemengd dieet van kleine ongewervelden, plantaardig materiaal en biofilm, met een voorkeur voor dierlijk voedsel.
In het aquarium: geef een gevarieerd dieet met zinkende tabletten, diepvriesvoer zoals rode muggenlarven en artemia, en af en toe groente. Hij is geen efficiënte algeneter, dus koop hem niet met dat doel. Gehakte mossel is af en toe ook een goede aanvulling.
Voortplanting
Het is een holenbroeder; over kweek in het aquarium zijn geen betrouwbare meldingen. Mannetjes zijn te herkennen aan kleine stekeltjes (odontoden) op de borstvinnen en het achterlijf, vrouwtjes zijn molliger. Met een paar in een rustige bak met veel kokers heb je de beste kansen.
Tips uit de praktijk
De L218 is een pleco die weinig aandacht krijgt, en juist dat maakt hem interessant. Hij is klein, robuust en wordt niet snel ziek zolang het water goed is. Zijn tekening is bescheiden, maar in een goed verlichte bak zie je een aardig patroon.
Andere houders merken vaak dat hij graag in kleine groepjes tussen rotsen zit. Overdag zie je hem weinig, maar ’s avonds komt hij rustig tevoorschijn. Dat maakt hem geschikt voor wie ’s avonds naar het aquarium kijkt.
Advies: neem hem als je een kleine, vreedzame bodemvis zoekt die geen extreem warm water nodig heeft. Wie veel kleur wil, kan beter een fantoompleco of een zebrapleco nemen.
De eerste weken na aankoop zijn bij de L218 meestal ontspannen. Hij is klein, wennen gaat snel en hij zoekt direct een schuilplek. Zet hem het liefst bij een koker of een stapel stenen en voer ’s avonds, als het licht dimt. Zo zie je al snel dat hij begint te eten. Kleuren en tekening veranderen niet spectaculair, maar hij oogt na een paar weken in een rustige bak meestal beter dan in de winkel.
Eten is zelden een probleem. Wat andere houders vaak zien, is dat hij niet kieskeurig is en zowel tabletten als diepvries- en levend voer accepteert. Wie ziet dat hij afvalt, kijkt meestal beter naar de concurrentie: snelle bodemvissen als pantsermeervallen pakken het voer voor zijn neus weg. Voeren na het uitdoen van het licht of op een vaste plek helpt.
Typische fouten zijn een te kleine of te kale bak zonder schuilplaatsen, waardoor hij zich constant verstopt of stress krijgt, en het houden met te grote of te drukke tankgenoten. Verder is hij gevoelig voor slecht water, vooral bij hoog nitraat; regelmatig verversen is dus belangrijker dan een perfecte samenstelling.
Pas na een tijd ontdek je zijn gedrag: hij kiest een vaste plek en komt daar elke avond terug. Twee of drie dieren kunnen samen, mits er genoeg holen zijn; zo niet, dan zie je hem achter elkaar aan zitten. Kweek is voor zover bekend zelden gemeld, dus reken daar niet op.
Eerlijk eindadvies: de L218 is een goede keuze voor iemand die een kleine, robuuste en vreedzame bodemvis zoekt en genoegen neemt met een bescheiden verschijning. Wie een echte blikvanger of een sterke algeneter wil, moet iets anders kiezen.
Voordelen en nadelen
Voordelen
- Klein en vreedzaam
- Kan tegen iets koeler water
- Vraagt weinig van je waterwaarden
- Eet planten meestal niet
Nadelen
- Weinig opvallend
- Geen goede algenbestrijder
- Overdag vaak verstopt
Lees ook: de beste vissen voor beginners en welke vissen bij elkaar passen.
Veelgestelde vragen over de Trombetas-pleco L218
Hoe groot wordt de Trombetas-pleco?
De Trombetas-pleco (Peckoltia sp. L218) blijft klein en wordt ongeveer 10 cm lang.
Hoe oud wordt de Trombetas-pleco?
Naar schatting wordt hij 10 tot 15 jaar oud.
Met hoeveel Trombetas-pleco's houd je ze samen?
Je kunt één exemplaar houden of een klein groepje, mits er genoeg holtes zijn. Hij is vreedzaam en slechts licht territoriaal.
Hoe groot moet het aquarium zijn voor de Trombetas-pleco?
Een aquarium van minstens 80 cm lengte en 112 liter is voldoende. Zorg voor veel schuilplekken van hout en steen.
Is de Trombetas-pleco geschikt voor beginners?
Ja, hij geldt als makkelijk tot gemiddeld en past in een gewoon gezelschapsaquarium met stevige, kleine vissen.
Met welke vissen kun je de Trombetas-pleco combineren?
Rustige Zuid-Amerikaanse vissen passen goed, zoals het Koplampje en de Pristella. Ook de Schaakbordcichlide is een rustige buur.
Welke planten passen bij de Trombetas-pleco?
De Amazonezwaardplant en Alternanthera reineckii geven schaduw en dekking boven zijn schuilplekken.
De waarden op deze pagina zijn richtwaarden. Elke vis en elk aquarium is anders: houd je waterwaarden goed in de gaten en vraag bij twijfel advies bij een aquariumspeciaalzaak.
