De green terror is een stevige Zuid-Amerikaanse cichlide met turquoise glanzende schubben en een brede oranje rand aan rug- en staartvin. Mooi en karaktervol, maar ook territoriaal en soms fel: een vis voor een groot aquarium, als paar of met andere robuuste cichliden.

Eigen foto van Alessandro
Over deze vis
De green terror werd in 1860 door Albert Günther beschreven als Chromis rivulata. Daarna heeft de soort lang in het geslacht Aequidens gestaan, en onder de naam Aequidens rivulatus is hij in de hobby nog steeds bekend. Tegenwoordig hoort hij bij het geslacht Andinoacara, waartoe ook de blauwe acara behoort. Oudere synoniemen zijn onder meer Acara aequinoctialis en Aequidens azurifer.
In 2012 publiceerden Wijkmark, Kullander en Barriga Salazar een revisie van de groep. Daarin werden twee nauw verwante soorten beschreven: Andinoacara stalsbergi uit de kustrivieren van Peru en Andinoacara blombergi uit het noorden van Ecuador. Vissen die eerder allemaal als green terror werden gezien, blijken dus soms tot een van deze andere soorten te behoren. In de handel lopen de namen nog regelmatig door elkaar.
Een handig herkenningspunt is de rand van de rug- en staartvin. Bij levende A. rivulatus is die rand breed oranje, en de vis wordt in de handel daarom vaak ‘Gold Saum’ of ‘Orange Saum’ genoemd. A. stalsbergi heeft een smalle witte rand en wordt vaak als ‘White Saum’ verkocht. Ook A. blombergi heeft een witte rand. Wie een vis met een witte vinrand koopt als green terror, heeft dus mogelijk een andere soort.
Het lichaam is hoog en stevig, groenig tot blauwgrijs met rijen glanzende turquoise schubben en vlekjes op de kop. Mannetjes worden duidelijk groter dan vrouwtjes en krijgen met de leeftijd een vetbult op het voorhoofd en verlengde punten aan rug- en aarsvin. In de natuur is die bult vooral in de paartijd zichtbaar, maar in aquaria houden veel mannetjes hem blijvend. Vrouwtjes blijven kleiner en worden rond 12 cm geslachtsrijp.
In het kort
| Wetenschappelijke naam | Andinoacara rivulatus (voorheen Aequidens rivulatus) |
|---|---|
| Familie | Cichlidae |
| Herkomst | Kustrivieren aan de Pacifische kant van Ecuador en het uiterste noorden van Peru, onder meer het stroomgebied van de Guayas, de Túmbes en de Zarumilla |
| Vindplaats | Zuid-Amerika – Ecuador, Peru – Kustrivieren aan de Pacifische kant: Guayas, Túmbes en Zarumilla |
| Maximale grootte | 30 cm (mannetje), meestal 15 – 20 cm; vrouwtjes blijven kleiner |
| Minimale aquariumgrootte | 150 cm / 300 liter |
| Temperatuur | 20 – 24 °C |
| pH | 6,5 – 8,0 |
| Hardheid (GH) | 5 – 25 °dGH |
| Groepsgrootte | Alleen of als paar |
| Gedrag | Territoriaal en vaak fel, zeker in de broedtijd |
| Moeilijkheid | Gemiddeld |
| Levensduur | Meerdere jaren (geen betrouwbare gegevens bekend) |
| Karakter | Agressief |
| Eet kleine vissen | Ja |
| Vinnenbijter | Nee |
| Veilig met garnalen en slakken | Nee |
| Kwetsbaar voor vinnenbijters | Nee |
| Geschikt voor gezelschapsaquarium | Nee |
| Minimale groepsgrootte | Alleen of als paar |
Welke vissen passen bij de Green terror?
Check het in de Combinatiechecker en zie direct of jouw combinatie goed, matig of slecht is.
Wat betekent de naam?
Andinoacara verwijst naar het Andesgebergte, waar het geslacht aan beide zijden en in de tussenliggende dalen voorkomt, en acará, het Tupí-Guaraniwoord voor cichliden. Het geslacht werd in 2009 beschreven door Musilová, Říčan en Novák.
rivulatus betekent ‘met onregelmatige strepen’, naar de schuine, golvende, blauwzilver glanzende strepen op de wangen.
De soort werd in 1860 beschreven door Günther.
Bron: The ETYFish Project
Natuurlijke leefomgeving
De green terror leeft aan de westkant van de Andes, in de kustrivieren die naar de Grote Oceaan stromen. Na de revisie van 2012 wordt het verspreidingsgebied beperkt tot het stroomgebied van de Guayas in Ecuador en de rivieren Túmbes en Zarumilla in het grensgebied met Peru. Er zijn ook oudere meldingen uit andere Ecuadoraanse kustrivieren.
De vissen leven in kleine en grotere kustbeken en rivieren. Het water is er tropisch maar niet heet, en neutraal tot licht basisch. Oudere Peruaanse meldingen van de green terror, bijvoorbeeld uit rivieren verder naar het zuiden, gaan volgens de revisie grotendeels over A. stalsbergi.
Waterwaarden in het aquarium
De green terror is niet kritisch over hardheid en pH, maar wel gevoelig voor slechte waterkwaliteit. Een grote, vleesetende cichlide produceert veel afval, dus een krachtig biologisch filter en vast onderhoud zijn belangrijk. Volgens de beschikbare bronnen ligt de temperatuur in het leefgebied rond 20 tot 24 °C; een te warm aquarium is dus niet nodig.
- Een of twee krachtige filters
- Wekelijks 30 tot 50% verversen
- Stabiele temperatuur, zonder grote schommelingen
Aquarium en inrichting
Voor een volwassen vis of een paar is een aquarium met een bodemmaat van zo’n 150 × 45 cm en ongeveer 300 liter het minimum. Met medebewoners is veel meer ruimte nodig: reken dan op 650 liter of meer.
Gebruik een zachte zandbodem, want de vissen graven graag. Grote platte stenen dienen als afzetplaats, en wortelhout en stenen breken de zichtlijnen, waardoor er minder ruzie is. Zet zware stenen direct op de bodemplaat, zodat ze niet omvallen als de vissen eronder graven. Planten in de bodem worden vaak uitgegraven; bind liever javavaren of anubias vast op hout of steen. Drijfplanten zorgen voor wat schaduw.
Biotoop nabootsen: zand, ronde rivierstenen, een paar grote platte stenen en wortelhout, met helder, neutraal tot licht basisch water en matige stroming, zoals een kustrivier aan de Pacifische kant van Ecuador.
Gedrag en gezelschap
De naam zegt het al: de green terror kan flink van zich afbijten. Halfvolwassen en volwassen vissen zijn territoriaal en vaak agressief, al zijn er ook rustigere exemplaren. Kleinere vissen worden gezien als voer: alles wat in de bek past, kan worden opgegeten. Garnalen en slakken horen daar ook bij.
Het meest geschikt is een soortaquarium met één vis of een paar. In een zeer groot aquarium kan de soort samenleven met andere robuuste cichliden van vergelijkbaar formaat en temperament, grote harnasmeervallen en grote, stevige scholenvissen. Een broedend paar hoort niet in een gemengd aquarium, want medebewoners lopen dan ernstig gevaar.
Voeding
In de natuur: een alleseter en gelegenheidsrover die kleine dieren eet, tot en met alles wat in de bek past.
In het aquarium: makkelijk te voeren. Geef een goede cichlidenkorrel als basis, aangevuld met diepvries- en levend voer zoals mysis, garnaal, mossel en af en toe een regenworm. Plantaardig voer, zoals erwten en spinazie, hoort er ook bij. Rundhart en ander rood vlees kun je beter niet geven, omdat dat de spijsvertering kan belasten.
Voortplanting
De green terror is een openbroeder die zijn eitjes op een platte steen, in een grote bloempot of in een uitgegraven kuil afzet. Het paar maakt de afzetplaats eerst schoon. Het vrouwtje legt een rij eitjes, waarna het mannetje ze bevrucht; een legsel kan uit honderden eitjes bestaan. Een flinke waterverversing met iets koeler water kan de paring op gang brengen.
De eitjes komen na ongeveer drie tot vier dagen uit. Het vrouwtje verzorgt de eitjes, het mannetje verdedigt het territorium. Na nog zes tot acht dagen zwemmen de jongen vrij en kun je ze voeren met pas uitgekomen artemia en fijn opfokvoer. Laat de jongen een aantal weken bij de ouders, tot de broedzorg vanzelf afneemt.
Tips uit de praktijk
Green terrors worden vaak als kleine, nog vaal gekleurde jonge vissen verkocht. In de winkel lijken ze dan onschuldig, en daardoor belanden ze nogal eens in een gewoon gezelschapsaquarium. Houders merken meestal binnen een jaar dat dat niet werkt: de vis groeit flink, wordt territoriaal en begint kleinere medebewoners op te eten.
Een bekende valkuil is het samenvoegen van een volwassen mannetje en vrouwtje die elkaar niet kennen. Het mannetje kan het vrouwtje dan zwaar verwonden of zelfs doden. In de hobby wordt daarom aangeraden om een groepje van zo’n zes jonge vissen samen op te laten groeien en een paar zich vanzelf te laten vormen. Daarna geef je de overige vissen een andere plek. Een doorzichtige scheidingswand voor een paar weken kan helpen als een paar toch moet worden samengezet.
Ook als het paar eenmaal goed samenwerkt, kan het mannetje zich tegen het vrouwtje keren als ze niet klaar is om te paaien of als de jongen te vroeg worden weggehaald. Veel schuilplekken en een aquarium met genoeg lengte maken het verschil.
Let bij aankoop op de vinrand. Een vis met een brede oranje rand is vrijwel zeker een echte A. rivulatus; een vis met een smalle witte rand is mogelijk A. stalsbergi. Voor de verzorging maakt dat weinig uit, maar wie wil kweken, houdt de soorten liever gescheiden.
Houders merken verder dat de green terror gevoelig is voor vervuild water. Een te klein filter, te veel voer en te weinig verversen leiden snel tot problemen. Ook graven ze veel, dus een stevige opbouw van stenen is geen overbodige luxe.
Eindadvies: kies de green terror alleen als er ruimte is voor een aquarium van minimaal 150 cm, en houd hem alleen of als paar, of met andere robuuste cichliden in een veel grotere bak. Geef zand, stevige stenen, een krachtig filter en gevarieerd voer met ook plantaardige kost. Dan is het een kleurrijke en intelligente cichlide die zijn eigenaar snel leert herkennen.
Voordelen en nadelen
Voordelen
- Prachtige turquoise glans en oranje vinrand
- Sterk en niet kritisch over hardheid en pH
- Interessante broedzorg
Nadelen
- Territoriaal en vaak agressief
- Eet kleine vissen, garnalen en slakken
- Heeft een groot aquarium nodig
Lees ook: water verversen in je aquarium.
Veelgestelde vragen over de green terror
Hoe groot wordt een green terror?
Mannetjes van de green terror (Andinoacara rivulatus) kunnen tot 30 cm worden, maar de meeste blijven rond 15 tot 20 cm. Vrouwtjes blijven duidelijk kleiner.
Is de green terror agressief?
Ja, de meeste volwassen vissen zijn territoriaal en vaak fel, zeker in de broedtijd. Er zijn rustigere exemplaren, maar reken daar niet op. Kleine vissen worden opgegeten.
Hoe groot moet het aquarium zijn voor een green terror?
Minimaal 150 cm en ongeveer 300 liter voor één vis of een paar. Met andere robuuste cichliden erbij is 650 liter of meer nodig.
Wat is het verschil tussen Gold Saum en White Saum?
De echte green terror (A. rivulatus) heeft een brede oranje rand aan rug- en staartvin, en wordt daarom Gold of Orange Saum genoemd. Vissen met een smalle witte rand zijn vaak A. stalsbergi, een nauw verwante soort uit Peru.
Hoe zie je het verschil tussen mannetje en vrouwtje?
Mannetjes worden groter, krijgen een bult op het voorhoofd en hebben langere punten aan rug- en aarsvin. Vrouwtjes blijven kleiner en hebben geen bult.
Met welke vissen kun je de green terror combineren?
Alleen met robuuste cichliden van vergelijkbaar formaat en temperament, grote harnasmeervallen en grote, stevige scholenvissen, en alleen in een zeer groot aquarium. Kleine vissen, garnalen en slakken passen niet.
De waarden op deze pagina zijn richtwaarden. Elke vis en elk aquarium is anders: houd je waterwaarden goed in de gaten en vraag bij twijfel advies bij een aquariumspeciaalzaak.

Eigen foto van Alessandro
