Pethia padamya (odessabarbeel) is bekend om de mannetjes met hun brede, dieprode lengteband en zwart gestippelde vinnen. Hij werd voor het eerst in de hobby gebracht via de Oekraïense stad Odessa, vandaar de naam.








Over deze vis
Pethia padamya werd pas in 2002 wetenschappelijk beschreven, door Sven Kullander en Ralf Britz, als Puntius padamya. Lange tijd was de vis in de hobby al wel bekend, maar niemand wist precies waar hij vandaan kwam. Hij dook op in de jaren tachtig bij Oekraïense aquarianen via de havenstad Odessa, en kreeg daar zijn handelsnaam. Sommigen dachten dat het om een kweekvorm of een hybride ging, tot bleek dat het een aparte soort uit Myanmar was. De soortnaam padamya is afgeleid van het Birmese woord voor robijn, een verwijzing naar de rode kleur van de mannetjes. Later werd de soort overgeheveld naar het geslacht Pethia. In het Engels heet hij Odessa barb of ruby barb.
Pethia padamya is verwant aan de prachtbarbeel en de gouden dwergbarbeel. Het lichaam is compact en vrij hoog, met een goudachtige tot zilverige basiskleur. Bij het mannetje loopt een brede, dieprode band over de flank, en daarboven en eronder liggen schitterende gouden en groene tinten. De vinnen zijn deels zwart gestippeld. Vrouwtjes zijn veel minder opvallend: zilverachtig tot goudkleurig met een paar donkere vlekken. De rode kleur wordt sterker wanneer de mannetjes elkaar imponeren of in de paaitijd, en in een rustig, donker ingerichte bak.
In het wild leeft de soort in het centrale deel van Myanmar, in het stroomgebied van de Irrawaddy en de Chindwin. Het gaat om rustig stromende wateren zoals vijvers, kanalen, beken en overstroomde gebieden, in een seizoensgebonden en relatief warm klimaat. Over het leven in het wild is weinig gedetailleerd gepubliceerd. Volgens de IUCN wordt de soort niet als bedreigd beschouwd. In de hobby is Pethia padamya bijna volledig afkomstig van kwekerijen en is hij daardoor goed verkrijgbaar en sterk.
In de jaren na de beschrijving is de vis blijven bestaan als een populaire, kleurrijke barbeel voor het gezelschapsaquarium. Zijn aantrekkelijkheid zit hem vooral in de mannetjes, maar de vrouwtjes zijn nodig voor rust in de groep.
In het kort
| Wetenschappelijke naam | Pethia padamya |
|---|---|
| Familie | Cyprinidae |
| Herkomst | Centraal-Myanmar (Irrawaddy- en Chindwin-gebied) |
| Vindplaats | Azië – Myanmar – Irrawaddy en Chindwin |
| Maximale grootte | 5 – 6 cm |
| Minimale aquariumgrootte | 80 cm / 100 liter |
| Temperatuur | 16 – 25 °C |
| pH | 6,5 – 7,5 |
| Hardheid (GH) | 5 – 15 °dGH |
| Groepsgrootte | Minimaal 8 |
| Gedrag | Vreedzaam |
| Moeilijkheid | Makkelijk |
| Levensduur | 4 – 6 jaar |
| Karakter | Vreedzaam |
| Eet kleine vissen | Nee |
| Vinnenbijter | Nee |
| Veilig met garnalen en slakken | Ja |
| Kwetsbaar voor vinnenbijters | Nee |
| Geschikt voor gezelschapsaquarium | Ja |
| Minimale groepsgrootte | 8 of meer |
Welke vissen passen bij Pethia padamya?
Check het in de Combinatiechecker en zie direct of jouw combinatie goed, matig of slecht is.
Wat betekent de naam?
Pethia is de Singalese volksnaam voor kleine karperachtigen in Sri Lanka. Het geslacht werd in 2012 beschreven door Pethiyagoda, Meegaskumbura en Maduwage.
padamya is Birmaans voor ‘robijn’, naar de handelsnaam ‘ruby barb’ en de felrode kleur van de mannetjes.
De soort werd in 2008 beschreven door Kullander en Britz.
Bron: The ETYFish Project
Natuurlijke leefomgeving
Pethia padamya leeft in vijvers, kanalen, rivieren en overstroomde gebieden in centraal Myanmar, waar het klimaat seizoensgebonden en relatief warm is.
Waterwaarden in de natuur: zacht tot middelhard.
Aquarium en inrichting
Vanaf 80 cm, met genoeg ruimte om te zwemmen.
Biotoop nabootsen: donkere zandbodem, kienhout, dichte beplanting langs de randen en drijfplanten. Tegen een donkere achtergrond is het rood op zijn mooist.
Voeding
In de natuur: kleine insecten, larven, algen en plantendelen.
In het aquarium: vlokken, korrels, diepvriesvoer en af en toe spirulina of groenvoer.
Voortplanting
Eierstrooier, makkelijk te kweken. Kweekbak met fijnbladige planten of een rooster; ouders na het afzetten verwijderen.
Tips uit de praktijk
Lees ook mijn persoonlijke ervaring: waarom de odessabarbeel voor mij de ultieme aquariumvis is.
Liefhebbers noemen Pethia padamya een van de mooiste barbelen: de mannetjes zijn intens rood, terwijl hij rustiger is dan de sumatraan. Houd meerdere mannetjes: dan tonen ze hun beste kleuren tegen elkaar.
De eerste weken na aankoop zijn de mannetjes vaak nog bleek en de vrouwtjes onopvallend. Dat is normaal: in de winkelbak zijn ze gestrest en zitten er vaak veel jonge, nog niet uitgekleurde dieren tussen. In een rustig ingerichte bak met donkere ondergrond en dichte beplanting komt het rood meestal binnen enkele weken tot maanden terug. Andere houders merken vaak dat een groep met alleen mannetjes minder mooi kleurt dan een gemengde groep met meerdere mannetjes en genoeg vrouwtjes.
Bij het eten zijn ze gemakkelijk. Vlokken, korrels en diepvriesvoer worden meteen gepakt, en af en toe spirulina of blancheerde groenten is welkom. Ze eten gretig, dus overvoer niet: een te dikke groep kleurt niet mooier. Een paar dagen diepvries zoals muggenlarven of artemia doet de kleur van de mannetjes zichtbaar goed.
Wat je pas na maanden ziet, is hoe de mannetjes elkaar in de gaten houden en kleine wedstrijdjes houden. Het is spel, geen schade. De typische fout is een te kleine groep, waarbij één mannetje de rest opjaagt. Bij ziektes zie je vooral witte stip na verhuizing of temperatuurschommeling. Combineer ze met andere stevige, vredige soorten zoals rasbora’s, danio’s en pantsermeervallen. Met langvinnige of erg trage vissen is voorzichtigheid geboden, omdat ze soms wel eens aan een vin knabbelen.
Kweken lukt in een aparte bak met fijnbladige planten of een rooster. De ouders eten de eitjes op, dus haal ze weg na het afzetten. Eerlijk advies: geschikt voor wie een levendige, kleurrijke groep wil in een ruimere bak van minstens tachtig centimeter. Voor een klein, superrustig aquarium is hij te druk.
Voordelen en nadelen
Voordelen
- Zeer mooie kleuren bij mannetjes
- Vreedzaam en sterk
- Makkelijk te kweken
Nadelen
- Vrouwtjes zijn onopvallend
- Kleuren komen pas goed uit in een rustig, donker aquarium
Mijn ervaring met Pethia padamya
De Odessabarbeel is een van mijn favoriete vissen. Ik zocht een scholenvis die wat meer leven bracht in het aquarium van mijn Channa bleheri, een andere favoriet van mij. De Odessabarbeel paste goed bij de waterwaarden en eisen van de Channa’s: wat koeler in de winter en wat warmer in de zomer, eigenlijk gewoon kamertemperatuur. Dat gaat tot nu toe goed. Ik heb ze inmiddels ongeveer anderhalf jaar. Ook in de winter, als het water koeler is, blijven ze redelijk actief. In de zomer zie je ze echt op hun mooist: felrood met een mooi zwart lichaam. Wat me het meest opvalt: ze scholen enorm goed. Waar veel andere scholenvissen verspreid door de bak zwemmen, blijven Odessabarbelen echt dicht bij elkaar. Mijn uitgebreide verhaal lees je in mijn blog over de Odessabarbeel.

De waarden op deze pagina zijn richtwaarden. Elke vis en elk aquarium is anders: houd je waterwaarden goed in de gaten en vraag bij twijfel advies bij een aquariumspeciaalzaak.

