De langsnuit-olifantsvis heeft een extreem lange, naar beneden gebogen snuit. Het is een zeldzame, bijzondere mormyride voor specialisten.

Over deze vis
De langsnuit-olifantsvis, Campylomormyrus tamandua, werd in 1864 door Günther beschreven, oorspronkelijk als Mormyrus tamandua. De geslachtsnaam betekent ongeveer ‘gebogen Mormyrus’, naar de gebogen snuit, en tamandua verwijst naar de miereneter met dezelfde naam, die eveneens een lange, buisvormige snuit heeft. Dat past: de vis heeft een lange, naar beneden gebogen snuit met een kleine, tastende bek aan de punt. De familienaam Mormyridae is gewoon de groep van de ‘olifantsvissen’, die hun naam danken aan de slurfachtige uitstulping van de onderlip of snuit.
In uiterlijk is de soort onmiskenbaar: een langgerekt, donkerbruin lichaam met een smalle staartwortel en een kleine, gevorkte staart, en daarvoor die opmerkelijke snuit. Bij jonge dieren is de snuit nog korter, en hij wordt pas met de groei echt extreem. De kleur is meestal egaal donker, soms met een wat lichtere buik. De soort komt voor in het Kongobekken en omliggende Afrikaanse riviersystemen, hoewel de exacte verspreiding onzeker is omdat het geslacht Campylomormyrus uit meerdere sterk op elkaar lijkende soorten bestaat, en determinatie lastig is.
Net als andere olifantsvissen maakt de soort zwakke elektrische pulsen met een orgaan in de staartwortel en waarneemt hij de verstoringen met speciale zintuigcellen. Dat is handig in het troebele, donkere water waarin hij leeft. Wetenschappelijk is het geslacht interessant, omdat de elektrische signalen van nauw verwante Campylomormyrus-soorten zo sterk verschillen dat ze als een soort kenmerk werken, en omdat de lange snuit is gekoppeld aan het zoeken naar voedsel in spleten tussen stenen. Mormyriden hebben bovendien een opvallend grote hersenen ten opzichte van hun lichaam, wat hun bijnaam ‘slimme vissen’ verklaart.
Over de bedreigingen en de beschermingsstatus in het wild is weinig gepubliceerd. In de hobby komt de soort zelden voor en is hij duur; vrijwel alle exemplaren zijn wildvang, en over het houden en kweken is weinig bekend. Vergeleken met andere olifantsvissen is het een echte specialistenvis.
In het kort
| Wetenschappelijke naam | Campylomormyrus tamandua |
|---|---|
| Familie | Mormyridae |
| Herkomst | Congo-bekken, Niger en andere West-/Centraal-Afrikaanse rivieren |
| Vindplaats | Afrika – DR Congo, Nigeria – Congo en Niger |
| Maximale grootte | 30 – 40 cm |
| Minimale aquariumgrootte | 200 cm / 700 liter |
| Temperatuur | 24 – 28 °C |
| pH | 6,0 – 7,5 |
| Hardheid (GH) | 2 – 12 °dGH |
| Groepsgrootte | Alleen |
| Gedrag | Vreedzaam, schuw, nachtactief |
| Moeilijkheid | Zeer moeilijk |
| Levensduur | Niet goed bekend (waarschijnlijk 10+ jaar) |
| Karakter | Vreedzaam |
| Eet kleine vissen | Nee |
| Vinnenbijter | Nee |
| Veilig met garnalen en slakken | Nee |
| Kwetsbaar voor vinnenbijters | Nee |
| Geschikt voor gezelschapsaquarium | Ja |
| Minimale groepsgrootte | Alleen |
Welke vissen passen bij de Langsnuit-olifantsvis?
Check het in de Combinatiechecker en zie direct of jouw combinatie goed, matig of slecht is.
Wat betekent de naam?
Campylomormyrus komt van het Griekse kampylos (‘gebogen’): een Mormyrus met een naar beneden gebogen snuit. Het geslacht werd in 1874 beschreven door Bleeker.
tamandua is de geslachtsnaam van de Zuid-Amerikaanse miereneters, van het Tupí taa (‘mier’) en mundeu (‘val’). Vermoedelijk slaat het op de lange, bijna rechte, buisvormige snuit.
De soort werd in 1864 beschreven door Günther.
Bron: The ETYFish Project
Natuurlijke leefomgeving
De soort leeft in stromende rivieren met rotsen en stenen, waar hij met zijn lange snuit insectenlarven uit spleten haalt.
Waterwaarden in de natuur: zacht.
Waterwaarden in het aquarium
- Zeer schoon water, stroming
Aquarium en inrichting
Minimaal 200 cm, rustig en donker.
Biotoop nabootsen: fijn zand, stenen met spleten, wortelhout, buizen en gedempt licht.
Voeding
In de natuur: insectenlarven en kleine ongewervelden uit spleten.
In het aquarium: diepvries en levend voer (muggenlarven, tubifex, artemia). Droogvoer wordt zelden geaccepteerd.
Voortplanting
Voortplanting in het aquarium is niet bekend.
Tips uit de praktijk
Slechts weinig liefhebbers houden deze soort. Zij beschrijven hem als fascinerend maar veeleisend: schuw, gevoelig voor transport en afhankelijk van levend of diepvries voer.
Aangezien er zo weinig houders zijn, is de praktijkervaring beperkt en verschilt die sterk per vis. Wat andere houders vaak melden, is dat de eerste weken uitermate kritisch zijn. De vissen zijn na transport uitgeput en eten vaak dagen niet. Rustig, donker en met schuilplaatsen lukt het het best; levend of diepvries voer zoals muggenlarven en tubifex wordt meestal het eerst geaccepteerd, en dan vooral in de avond. Droogvoer slaat zelden aan, en een vis die na twee of drie weken nog steeds niet eet, is een slecht teken.
Door de kleine bek aan het eind van de snuit kunnen ze moeilijk concurreren met snelle eters, dus combineer ze alleen met rustige, niet-agressieve vissen, en voer als de andere bewoners al hebben gegeten. Houd de bak schoon en het water stabiel: de soort is, net als andere mormyriden, gevoelig voor slechte waterkwaliteit en medicijnen, en ook voor plotselinge geluiden of licht. Een dichte afdekking is aan te raden omdat schrikreacties voorkomen.
Gedrag dat je pas na maanden opvalt, is dat de vis een vaste schuilplek en een vaste route kiest en ’s nachts systematisch de bodem en de spleten afzoekt. Soms is hij wat nieuwsgierig en zoekt hij de hand. Hij houdt niet van andere mormyriden in een te kleine bak.
Eindadvies: dit is een vis voor ervaren houders met een groot, rustig aquarium, die bereid zijn veel tijd en geld te investeren, en die accepteren dat er weinig bekend is. Voor beginners, en voor wie een vis wil die snel went, is hij niet geschikt.
Voordelen en nadelen
Voordelen
- Uitzonderlijk uiterlijk
- Vreedzaam
Nadelen
- Zeer veeleisend
- Wordt groot
- Zeldzaam en duur
- Weinig bekend over houden en kweek
De waarden op deze pagina zijn richtwaarden. Elke vis en elk aquarium is anders: houd je waterwaarden goed in de gaten en vraag bij twijfel advies bij een aquariumspeciaalzaak.
