De maingano is een blauwe mbuna met donkere lengtestrepen, die in de natuur alleen rond één eiland in het Malawimeer voorkomt. Een compacte, sierlijke vis, die wel een stevig temperament heeft.

Over deze vis
De maingano is een relatief jonge soort voor de wetenschap: hij werd pas in 1997 beschreven door Bowers en Stauffer, als Pseudotropheus cyaneorhabdos. De soortnaam komt uit het Grieks en verwijst naar de blauwe streep: kyaneos voor blauw en rhabdos voor streep of staaf, en dat past bij het hoofdkenmerk van de vis, de blauwe lengtestrepen op een donkere ondergrond. In nieuwere literatuur en databanken wordt hij ondergebracht bij Pseudotropheus, dus je kunt beide namen tegenkomen. De naam maingano was een handelsnaam die door de hobby is overgenomen en is inmiddels bekender dan de wetenschappelijke naam.
Het uiterlijk is compact en strak: een blauwgrijs lijf met donkere horizontale banden, en dat onderscheidt hem van soorten met verticale strepen. Hij wordt vaak verward met de verwante johanni, waarbij het verschil vooral zit bij de vrouwtjes: bij de johanni hebben ze een oranje kleur, terwijl de vrouwtjes van de maingano dezelfde blauwe patronen dragen als de mannetjes. Sekseverschillen zijn daardoor klein; dominante mannetjes zijn wel vaak wat intenser gekleurd.
In het wild is de soort alleen bekend rond Likoma-eiland, waar hij tussen stapels stenen leeft, op geringe diepte. Zijn menu is gevarieerd: bronnen omschrijven hem als een omnivoor die zoöplankton en kleine ongewervelden tussen de rotsen pakt. Met zo’n klein leefgebied is de soort kwetsbaar. De IUCN beoordeelt hem als ernstig bedreigd, en bronnen noemen de aquariumhandel als een van de mogelijke oorzaken. Dat maakt herkomst belangrijk: kies liever voor nakweek dan voor wildvang.
In de hobby is de maingano nooit zo massaal populair geworden als zebra’s of de gele labidochromis, en dat is eigenlijk jammer. Het is een vis met een sterke, herkenbare tekening die je snel verwart als je de verschillen niet kent, en daardoor ook een vis die je regelmatig verkeerd benoemd ziet bij verkopers. Wie een zuivere stam wil, doet er goed aan te vragen van welke kweker de vissen komen.
In het kort
| Wetenschappelijke naam | Pseudotropheus cyaneorhabdos (voorheen Melanochromis cyaneorhabdos) |
|---|---|
| Familie | Cichlidae |
| Herkomst | Malawi (Likoma-eiland, Malawimeer) |
| Vindplaats | Afrika – Malawi – Malawimeer (Likoma-eiland) |
| Maximale grootte | 10 – 12 cm |
| Minimale aquariumgrootte | 100 cm / 150 liter |
| Temperatuur | 24 – 28 °C |
| pH | 7,6 – 8,8 |
| Hardheid (GH) | 10 – 25 °dGH |
| Groepsgrootte | 1 mannetje met 3 of meer vrouwtjes |
| Gedrag | Territoriaal en agressief tegen soortgenoten |
| Moeilijkheid | Gemiddeld |
| Levensduur | 8 – 10 jaar |
| Karakter | Agressief |
| Eet kleine vissen | Nee |
| Vinnenbijter | Nee |
| Veilig met garnalen en slakken | Nee |
| Kwetsbaar voor vinnenbijters | Nee |
| Geschikt voor gezelschapsaquarium | Nee |
| Minimale groepsgrootte | Harem: 1 mannetje met meerdere vrouwtjes |
Welke vissen passen bij de Maingano?
Check het in de Combinatiechecker en zie direct of jouw combinatie goed, matig of slecht is.
Wat betekent de naam?
Pseudotropheus komt van het Griekse pseudes (‘vals’). De typesoort lijkt oppervlakkig sterk op Tropheus, maar die gelijkenis is bedrieglijk. Het geslacht werd in 1922 beschreven door Regan.
cyaneorhabdos komt van het Griekse kyaneos (‘blauw’) en rhabdos (‘staf’, hier ‘streep’), naar de blauwe lengtestreep van volwassen vissen.
De soort werd in 1997 beschreven door Bowers en Stauffer. Vroeger stond hij bekend als Melanochromis cyaneorhabdos.
Bron: The ETYFish Project
Natuurlijke leefomgeving
De maingano is volgens de literatuur alleen bekend van de noordoostelijke kust van Likoma-eiland, tussen Mbako Point en Membe Point. Daar leeft hij langs rotsige kusten met stapels stenen waartussen grotten en kleine open stukjes water ontstaan.
Dit is dus een echte ‘eilandvis’ met een klein verspreidingsgebied. In het meer is het water helder, hard, alkalisch en zeer stabiel. De naam ‘maingano’ was oorspronkelijk een handelsnaam die naar een dorp verwijst, en die naam is in de hobby blijven hangen.

Planten en hout onder water: Langs de rotskusten van het Malawimeer groeit nauwelijks iets wat je een waterplant zou noemen. Het leven draait om de rotsen zelf, die bedekt zijn met een laagje algen, de zogeheten Aufwuchs, waar mbuna dagelijks van grazen. In de bovenste meters spoelt water- en golfbeweging de rotsen schoon, dieper raken ze bedekt met sediment dat door rivieren wordt aangevoerd. Alleen op zandplekken tussen de rotsriffen staan wat planten, zoals Vallisneria en Ceratophyllum demersum. Hout speelt hier geen belangrijke rol: het decor bestaat uit rotsblokken, kiezelzones en zandstrandjes. Dichte oeverbegroeiing met riet (Phragmites) en Typha vind je pas in beschutte, ondiepe delen van het meer.
Waterwaarden in het aquarium
Ook deze vis vraagt hard, alkalisch en stabiel water. Kalkrijk leidingwater is in veel regio’s geschikt.
- Krachtige filtering en veel zuurstof
- Wekelijks 30 tot 50% water verversen
- Laag nitraat
- Koraalgruis of Malawizout in zachte regio’s
Aquarium en inrichting
Een aquarium van minstens 100 cm, liefst 120 cm. Bouw stapels stenen met grotten en spleten, en zorg dat er meerdere ingangen zijn. Daarbij wil hij graag een klein stukje vrije ruimte.
Zet de stenen op de bodem van het aquarium en niet op het zand. Planten zijn niet realistisch.
Biotoop nabootsen: rotspartijen met grotten, een zandbodem, helder licht en flinke stroming.
Gedrag en gezelschap
De maingano is agressief en territoriaal, en accepteert vooral geen soortgenoten in de buurt. Mannetjes en vrouwtjes lijken erg op elkaar, en dat maakt het lastig om te zien wie wie is. In een goed gevulde bak met andere mbuna’s verdeelt de agressie zich.
Combineer hem met stevige mbuna’s van vergelijkbare grootte, zoals de gele Labidochromis en de rode zebra. Houd geen andere blauwe, gestreepte soorten erbij, zoals de demasoni. Rustige Malawicichliden, zoals peacocks, zijn geen goede buren.
Voeding
In de natuur: algen en aufwuchs van de rotsen, met wat kleine ongewervelden.
In het aquarium: een goede mbuna-korrel met veel plantaardig voer: spirulina, nori en geblancheerde spinazie. Af en toe diepvries artemia of mysis. Geef geen rundvlees of hart.
Voortplanting
De maingano is een moedermondbroeder. Het vrouwtje draagt de eitjes ongeveer drie tot vier weken in de bek en de jongen kunnen direct artemianaupliën eten.
Het geslacht is bij deze soort moeilijk te zien: beide geslachten hebben een vergelijkbare kleur en mannetjes worden soms iets groter. Houd een harem van één mannetje en meerdere vrouwtjes. Heb je meer vrouwtjes, dan is het makkelijker om te kweken.
Tips uit de praktijk
De maingano is een mooie, wat ondergewaardeerde mbuna. Hij is minder bekend dan zebra’s of de gele Labidochromis, maar zijn blauw met zwart valt in een rotsbak ontzettend goed op.
Lastig is dat je bij jonge vissen nauwelijks kunt zien wie een mannetje is. Een veelgemaakte fout is te veel vissen tegelijk kopen; pas na een paar maanden merk je dan wie de baas wordt. Andere houders adviseren daarom om met een grotere groep te beginnen en later uit te dunnen.
Advies: een prima keuze voor een mbuna-bak van 100 tot 120 cm, mits je niet te veel blauwe vissen door elkaar houdt.
De eerste weken na aankoop zijn vooral een sorteerproject. Jonge maingano’s zijn nog klein en de kleuren komen pas na een paar maanden echt tot hun recht, dus schrik niet als ze in de winkel nog wat bleek overkomen. Zet ze bij voorkeur samen in een bak waar al rotsstructuur is, zodat elke vis direct een schuilplaats heeft. In een lege bak ontstaat meteen ruzie.
Met het eten is het meestal geen probleem: de vis eet gretig en pakt korrels, spirulina en nori. Valkuil is te veel eiwit: veel vlees en te veel voer geven bij mbuna een opgezwollen buik en darmproblemen. Houd het daarom bij plantaardig voer met af en toe een extraatje. Andere houders melden vaak dat ze na verloop van tijd een dominant mannetje krijgen dat de rest domineert, vooral als er te weinig vrouwtjes zijn; met een paar vrouwtjes meer bevalt de rust in de groep veel beter.
Opvallend is dat de agressie niet gelijkmatig is. Meestal is het één vis die de rest pest, en zodra je die er even uit haalt, kan er een ander de rol overnemen. Wees dus voorbereid dat je in een bak van 100 cm soms moet herschikken of een vis moet herplaatsen. Combineren met andere blauwgestreepte mbuna is een fout: het mannetje van de ene soort ziet de andere als rivaal en er ontstaan mengvormen die niemand wil.
Kweken gaat meestal vanzelf; het vrouwtje draagt de eitjes in haar bek en je hoeft vaak alleen maar te zorgen dat de jongen ergens kunnen schuilen. Voor het onderhoud geldt wat voor alle mbuna geldt: veel verversen en een goede stevige rotsopbouw. Eindoordeel: een mooie, wat onderschatte mbuna die je kunt aanraden aan wie al ervaring heeft met Malawi-cichliden en weet wat een harem vraagt.
Voordelen en nadelen
Voordelen
- Mooie blauwe kleur met zwarte strepen
- Compact formaat
- Minder vaak te koop dan de standaard mbuna’s
Nadelen
- Agressief tegenover soortgenoten
- Geslacht moeilijk te bepalen
- Past niet bij andere blauwe mbuna’s
Lees ook: welke vissen passen bij elkaar en hoe richt je een biotopenaquarium in.
Veelgestelde vragen over de maingano
Hoe groot wordt de maingano?
De maingano (Pseudotropheus cyaneorhabdos) wordt 10 tot 12 cm lang. Het is een compacte, blauwe mbuna met donkere lengtestrepen.
Hoe oud wordt de maingano?
Met goede verzorging wordt hij 8 tot 10 jaar oud.
Met hoeveel maingano's houd je ze samen?
Houd één mannetje met drie of meer vrouwtjes. Mannetjes zijn territoriaal en agressief tegen soortgenoten, dus meerdere mannetjes in één bak geeft ruzie.
Hoe groot moet het aquarium zijn voor de maingano?
Een aquarium van minstens 100 cm lengte en 150 liter is nodig. Bouw veel rotsen en schuilplaatsen, zodat de vrouwtjes zich kunnen terugtrekken.
Is de maingano geschikt voor beginners?
Hij geldt als gemiddeld in moeilijkheid. Het stevige temperament vraagt wel aandacht bij de samenstelling van de groep.
Met welke vissen kun je de maingano combineren?
Kies andere robuuste Malawi-mbuna, zoals de Kobaltblauwe zebra of de Zebrambuna. Let op dat de kleuren niet te veel op elkaar lijken.
Welke planten passen bij de maingano?
Het Speerblad en het Dwergspeerblad zijn stevig genoeg en kun je op rotsen vastzetten.
De waarden op deze pagina zijn richtwaarden. Elke vis en elk aquarium is anders: houd je waterwaarden goed in de gaten en vraag bij twijfel advies bij een aquariumspeciaalzaak.
