Florida rust op een enorme plaat kalksteen vol met grondwater. Waar dat water naar boven komt, ontstaan bronnen die zo helder zijn dat je vanaf een kano elke zandkorrel op vijf meter diepte ziet. Een paar kilometer verderop staat het water stil tussen cipressen en zaaggras, donker gekleurd door turf. Bron en moeras liggen in Florida vlak naast elkaar, en juist die combinatie maakt dit biotoop zo boeiend.
Het noorden en midden van Florida tellen meer dan duizend bronnen, van kleine kwelplekken tot reuzen als Silver Springs, Wakulla Springs en de bronnen langs de Ichetucknee en Santa Fe River. Ze voeden heldere bronrivieren met lange velden waterplanten die in de stroming wuiven. Zuidelijker en in het binnenland liggen de moerassen: de Everglades, het Big Cypress-gebied en, net over de grens met Georgia, het Okefenokee-moeras. Hier is het water ondiep, warm en vaak theekleurig. Seizoenen zijn er subtropisch: een natte, warme zomer met dagelijkse onweersbuien en een droge, mildere winter waarin het moeras deels droogvalt en vissen zich terugtrekken in diepere poelen en sloten.
Bron of moeras: kies je water
De twee leefgebieden verschillen zo sterk dat je ze in het aquarium beter niet door elkaar haalt. Kies één van beide als uitgangspunt.
De bron
| Temperatuur | Het hele jaar 21 tot 23 °C |
|---|---|
| pH | 7,2 tot 8,0 |
| GH | 8 tot 16 °dGH |
| KH | 6 tot 12 °dKH |
| Geleidbaarheid | Ongeveer 250 tot 500 µS/cm |
| Stroming | Matig, gelijkmatig |
| Helderheid | Kristalhelder, blauwgroen |
| Licht | Zeer fel, volle zon |
Grondwater dat lang door kalksteen heeft gestroomd, is hard, kalkrijk en heeft overal dezelfde temperatuur. Het is arm aan voedingsstoffen, maar door het felle licht groeien planten en algen er toch uitbundig.
Het moeras
| Temperatuur | 15 °C in de winter tot 30 °C in de zomer |
|---|---|
| pH | Everglades 7,0 tot 7,8; cipressenmoeras en Okefenokee 4,5 tot 6,5 |
| GH | Everglades middelhard; turfmoerassen zeer zacht, 1 tot 5 °dGH |
| KH | Van 0 tot 8 °dKH, afhankelijk van de ondergrond |
| Stroming | Nauwelijks |
| Helderheid | Helder maar bruin gekleurd door humuszuren |
| Licht | Gefilterd door cipressen en drijfplanten |
In de Everglades ligt het moeras op kalksteen en blijft het water hard. In de turfmoerassen in het noorden ligt een dikke laag veen, die het water zacht, zuur en donker maakt.
In het aquarium is een bronbiotoop met Nederlands leidingwater kinderlijk eenvoudig. Een verwarming is in een woonkamer vaak niet nodig; een stabiele 21 tot 23 °C is ideaal. Voor een moerasbak kun je kiezen: de kalkrijke Everglades-variant met leidingwater, of een zachte cipressenmoeras-variant met osmosewater, veenturf en eikenbladeren. Laat de temperatuur in die moerasbak gerust met de seizoenen meebewegen, van rond 18 °C in de winter tot 26 °C in de zomer; veel vissen uit dit gebied hebben die koele periode nodig om goed te kweken.
Inrichting
Bodem
Voor de bron: fijn, wit of zeer licht zand, met hier en daar wat schelpgruis. Voor het moeras: donker zand met een laag bladeren, dennennaalden en een beetje veenmulm. Een voedingsbodem onder het zand helpt de planten in beide varianten.
Stenen
De bron heeft open plekken grijze, poreuze kalksteen waar het water uit opwelt. Twee of drie platte stukken liggend in het zand volstaan. In het moeras zijn stenen vrijwel afwezig; laat ze weg.
Hout
Een omgevallen cipres of een paar knoestige takken passen in beide. In de moerasbak horen ook staande takken, als cipressenknieën die uit het water steken, en een laag eikenbladeren tussen de planten.
Planten
Florida is een van de beste plantenbiotopen die je kunt nabootsen: vrijwel alles staat vol groen. Kies per variant:
- Dwergpijlkruid (Sagittaria subulata), vormt hele grasvelden op de bronbodem
- Amerikaanse vallisneria (Vallisneria americana), de beeldbepalende plant van de bronrivieren
- Kruipende ludwigia (Ludwigia repens)
- Waterhyssop (Bacopa caroliniana)
- Kleine waterhyssop (Bacopa monnieri)
- Najadenkruid (Najas guadalupensis)
- Kranswier (Chara), op kalkrijke bodem
- Gesteelde waternavel (Hydrocotyle verticillata)
- Hartbladige zwaardplant (Echinodorus cordifolius)
- Grof hoornblad (Ceratophyllum demersum)
- Watervorkje (Riccia fluitans)
- Moerasludwigia (Ludwigia palustris)
- Kamvederkruid (Proserpinaca palustris), bijzonder fijn blad
- Bultblaasjeskruid (Utricularia gibba), een vleesetende zwevende plant
- Witte waterlelie (Nymphaea odorata), alleen in grote, ondiepe bakken
- Gele plomp (Nuphar advena), idem
- Naaldwaterbies (Eleocharis-soorten), als dicht gras op de bodem
- Kroos (Lemna minor), in kleine hoeveelheden als drijfdek
- Pijlkruid en snoekkruid (Sagittaria lancifolia, Pontederia cordata), als oeverplant in een open bak of paludarium
Niet gebruiken: Cabomba caroliniana, Myriophyllum heterophyllum en watersla. Ze horen van nature in deze wateren, maar staan op de Europese lijst van invasieve soorten en mogen in Nederland niet worden verhandeld of gehouden.
Vissen van bron en moeras
Florida is het land van kleine vissen: levendbarenden, killivissen en dwergzonnebaarzen. Bijna allemaal blijven ze onder de 6 cm, wat dit biotoop geschikt maakt voor bescheiden bakmaten.
- Dwergkarpertandje (Heterandria formosa), mannetjes worden amper 2 cm
- Breedvinmolly (Poecilia latipinna), in bronnen, sloten en brakke kustwateren
- Amerikaanse vlagvis (Jordanella floridae), een algenetende killivis uit de Everglades
- Blauwvinkillivis (Lucania goodei), typisch voor heldere bronnen met veel planten
- Gouden toppenvis (Fundulus chrysotus)
- Dwergkillivis (Leptolucania ommata), uit zachte, bruine moerassen
- Everglades-dwergzonnebaars (Elassoma evergladei)
- Okefenokee-dwergzonnebaars (Elassoma okefenokee), uit zuur turfwater
- Blauwgevlekte zonnebaars (Enneacanthus gloriosus)
- Oostelijke muggenvis (Gambusia holbrooki), algemeen maar fel naar andere vissen
Samenstellingen
- Nano-moeras, vanaf 45 cm (ca. 50 liter): 12 tot 15 dwergkarpertandjes. Meer niet; dit is een soortbak waarin je meerdere generaties door elkaar ziet opgroeien.
- Okefenokee, vanaf 60 cm: 6 Everglades-dwergzonnebaarzen (3 koppels) en 8 dwergkillivissen in zacht, bruin water vol fijnbladige planten. Geef levend voer; droogvoer wordt vaak geweigerd.
- Heldere bron, vanaf 80 cm (ca. 110 liter): 10 blauwvinkillivissen, 1 koppel Amerikaanse vlagvissen, 10 dwergkarpertandjes in een dicht begroeide hoek.
- Everglades-sloot, vanaf 100 cm: 8 breedvinmollies (2 mannen, 6 vrouwen), 8 gouden toppenvissen en 1 koppel Amerikaanse vlagvissen. Hard water, veel licht en algen.
Combineer dwergkarpertandjes en dwergzonnebaarzen niet met muggenvissen of volwassen mollies: die eten of pesten de kleinste soorten.
Voorbeeldopzet: Ichetucknee-bron in 80 cm
- Bak: 80 x 35 x 40 cm, ongeveer 110 liter, op een plek zonder direct zonlicht.
- Bodem: 2 cm voedingsbodem, afgedekt met 4 cm fijn wit zand. Voor in het midden twee platte stukken grijze kalksteen, half ingegraven, als opwelling van de bron.
- Hout: één lange, verweerde tak die van rechtsachter diagonaal naar voren loopt.
- Planten: de voorgrond vol dwergpijlkruid, de achterwand vol Amerikaanse vallisneria, links een groep kruipende ludwigia en waterhyssop, rond de tak wat najadenkruid. Een open zwemstrook boven het zand blijft vrij.
- Techniek: binnen- of buitenfilter van ongeveer 600 liter per uur, uitstroom laag langs de achterwand zodat de vallisneria in één richting buigt. Sterke ledverlichting, 10 uur per dag. Geen verwarming nodig als de kamer niet onder de 20 °C komt; anders een kleine verwarming op 22 °C.
- Water: leidingwater, pH 7,5 tot 8,0, GH 10 tot 14, KH 8. Wekelijks 25 procent verversen en de planten snoeien.
- Bezetting: na vier tot zes weken indraaien eerst 10 dwergkarpertandjes, twee weken later 8 blauwvinkillivissen en 1 koppel Amerikaanse vlagvissen.
