De brasemsbarbeel, ook wel tinfoilbarbeel genoemd, is een zilverglanzende barbeel met rode vinnen en een zwarte rand op de rugvin. Als jonge vis schattig, maar volwassen wordt hij groot: alleen geschikt voor zeer grote aquaria.

Over deze vis
De brasemsbarbeel werd in 1853 door Pieter Bleeker beschreven. De soortnaam wordt in de handel en op internet vaak verkeerd gespeld als schwanefeldii. Net als veel Aziatische barbelen heeft hij onder meerdere geslachtsnamen gestaan, waaronder Barbus, Barbodes en Puntius. Het geslacht Barbonymus werd pas in 1999 opgericht, door Maurice Kottelat, voor de grotere, zilverkleurige barbelen met een hoog lichaam. In het Engels heet hij tinfoil barb, naar de metaalglans van de schubben. In de handel wordt hij weleens verward met verwante soorten zoals Barbonymus altus, die iets meer rood in de staart heeft, en met de zilverbarbeel Barbonymus gonionotus.
Het lichaam is hoog, zijdelings afgeplat en spiegelend zilver, soms met een gouden waas. De vinnen zijn opvallend: de staart en buikvinnen zijn oranjerood, en de rugvin heeft een zwarte rand en een rode basis. Jonge vissen zien er veel bleker en slanker uit dan volwassen dieren en worden vaak als schattig, klein visje verkocht. Ze groeien snel door tot een lengte die in de literatuur tot ruim dertig centimeter wordt genoemd. Verschillen tussen de seksen zijn klein, en vrouwtjes worden iets voller.
In het wild komt de soort voor in het Mekong- en Chao Phraya-stroomgebied van Thailand, Cambodja, Laos en Vietnam en in Sumatra, Borneo en op het Maleisisch schiereiland. Hij leeft in grote rivieren, beken en overstroomde velden. Anders dan je bij een barbeel misschien denkt, is hij grotendeels planteneter: hij eet waterplanten, ondergedoken landplanten en draadalgen, aangevuld met kleine dieren. Daarom wordt hij in een aquarium met zachte planten al snel een probleem. In zijn eigen gebied is hij ook een voedselvis die vers wordt verkocht en soms wordt gekweekt.
In de hobby is de brasemsbarbeel jarenlang een veelgekochte soort geweest, juist omdat hij als jong zo mooi oogt en makkelijk is. Toch wordt hij zelden in aquaria gekweekt vanwege zijn grootte. Wie hem koopt, moet rekening houden met een vis die tien tot vijftien jaar kan leven en een grote, lange bak nodig heeft.
In het kort
| Wetenschappelijke naam | Barbonymus schwanenfeldii |
|---|---|
| Familie | Cyprinidae (karperachtigen) |
| Herkomst | Zuidoost-Azië: Thailand, Maleisië, Sumatra en Borneo |
| Vindplaats | Azië – Thailand, Maleisië, Indonesië (Sumatra, Borneo) – Mekong, Chao Phraya en grote rivieren |
| Maximale grootte | 30 – 35 cm |
| Minimale aquariumgrootte | 200 cm / 800 liter |
| Temperatuur | 22 – 27 °C |
| pH | 6,5 – 7,5 |
| Hardheid (GH) | 5 – 15 °dGH |
| Groepsgrootte | Minimaal 5 |
| Gedrag | Vreedzaam maar zeer druk, eet kleine vissen |
| Moeilijkheid | Gemiddeld (vanwege de grootte) |
| Levensduur | 10 – 15 jaar |
| Karakter | Roofvis (eet kleine vissen) |
| Eet kleine vissen | Ja |
| Vinnenbijter | Nee |
| Veilig met garnalen en slakken | Nee |
| Kwetsbaar voor vinnenbijters | Nee |
| Geschikt voor gezelschapsaquarium | Nee |
| Minimale groepsgrootte | 5 of meer |
Welke vissen passen bij de Brasemsbarbeel?
Check het in de Combinatiechecker en zie direct of jouw combinatie goed, matig of slecht is.
Wat betekent de naam?
Barbonymus combineert Barbus, waarin deze vissen eerder stonden, met het Latijnse anonymus (‘zonder naam’): een groep Zuidoost-Aziatische vissen die tot dan toe geen eigen geslachtsnaam had. Het geslacht werd in 1999 beschreven door Kottelat.
De soortnaam schwanenfeldii staat niet apart in het ETYFish Project, daarom leggen we hier alleen de geslachtsnaam uit.
Bron: The ETYFish Project
Natuurlijke leefomgeving
Deze barbeel leeft in grote rivieren, kanalen en overstroomde gebieden met stromend, zuurstofrijk water.
Waterwaarden in de natuur: zacht tot middelhard.
Planten en hout onder water: In de Mekong groeien planten vooral waar de stroming het toelaat. Langs de Thaise oever bij Chiang Khan groeien Cryptocoryne crispatula en C. loeiensis op ondergedompelde rotsen en zandige oeverzones, en er komen ook hybriden voor. In rustiger randen en zijwateren passen onder meer Vallisneria en Hygrophila bij het plaatje. De hoofdstroom zelf bestaat grotendeels uit zand, kiezels en rondgeslepen rotsen, geen weelderige plantengordels. Met het jaarlijkse hoogwater belanden ook takken en hele bomen in het water; ondergelopen bomen en drijfhout bieden dan schuilplekken.
Waterwaarden in het aquarium
- Krachtige filtering en stroming
Aquarium en inrichting
Alleen geschikt voor zeer grote aquaria met veel open zwemruimte. Planten worden opgegeten; gebruik stenen, hout en eventueel harde planten zoals Anubias.
Biotoop nabootsen: grind en rivierkiezel, grote wortels, stroming en veel ruimte.
Voeding
In de natuur: planten, algen, insecten, wormen en kleine visjes.
In het aquarium: korrels met plantaardige bestanddelen, groente, en diepvriesvoer.
Voortplanting
Eierstrooier; in het aquarium vrijwel niet gekweekt vanwege de grootte.
Tips uit de praktijk
Veel houders kochten ze als kleine visjes en moesten ze later wegdoen omdat ze te groot werden. In een groot showaquarium is een school brasemsbarbelen wel een indrukwekkend gezicht.
De eerste weken na aankoop zijn het opvallend gemakkelijke vissen. Ze eten alles: vlokken, korrels, groente en diepvries, en ze zijn snel gewend aan de bak. Het probleem komt pas later. Binnen een jaar zijn ze vaak al tien tot vijftien centimeter, en een bak van 100 of 120 centimeter is dan al snel te klein voor een school. In de praktijk gebeurt het regelmatig: mensen kopen vijf visjes van drie centimeter en hebben een jaar later een probleem met de bak en met wat ze ermee moeten.
Andere houders merken vaak dat de planten niet lang overleven. Ze knabbelen aan zachtbladige planten en zaaien zo verwarring in een beplant aquarium; Anubias, Java-varen en kunstplanten houden het beter uit. Bovendien zijn ze zeer druk en zwemmen ze de hele dag. In een te kleine bak stoten ze vaak tegen het glas of springen ze eruit, dus een goed deksel is verplicht. Kleine vissen zoals neontetra’s worden vroeg of laat opgegeten, of ze nu volwassen zijn of niet.
Goede combinaties zijn andere grote, vlotte vissen: grote danio’s, grotere meervallen, kleine cichliden die zich kunnen redden en andere stevige barbelen. Voor wie geen kleine gezelschapsbak heeft maar een groot showaquarium, is een school brasemsbarbelen indrukwekkend. Voor de gemiddelde huiskamerbak van 100 tot 200 liter is dit gewoon te grote een vis. Eerlijk advies: kijk goed naar de eindgrootte voordat je koopt, en neem hem alleen met een aquarium van ruim boven de tweehonderd centimeter.
Voordelen en nadelen
Voordelen
- Indrukwekkend in een grote groep
- Sterk
- Lange levensduur
Nadelen
- Wordt zeer groot
- Eet planten en kleine vissen
- Te druk voor rustige soorten
Veelgestelde vragen over de brasemsbarbeel
Hoe groot wordt de brasemsbarbeel?
De brasemsbarbeel (Barbonymus schwanenfeldii) wordt 30 tot 35 cm lang. Als jonge vis lijkt hij klein, maar hij groeit snel door.
Hoe oud wordt de brasemsbarbeel?
Bij goede verzorging wordt de brasemsbarbeel 10 tot 15 jaar oud. Het is dus een langetermijnkeuze.
Met hoeveel brasemsbarbelen houd je ze samen?
Houd ze met minimaal vijf stuks. Het zijn drukke groepsvissen die zich in een groep het prettigst voelen.
Hoe groot moet het aquarium zijn voor de brasemsbarbeel?
Je hebt een aquarium nodig van minimaal 200 cm lengte en 800 liter. Voor een groep is een nog groter bassin beter, want de vis zwemt veel.
Met welke vissen kun je de brasemsbarbeel combineren?
Kies grote, stevige vissen die niet in zijn bek passen, want hij eet kleine vissen. Denk aan de tijgerbotia of de maanlichtgoerami.
Welke planten passen bij de brasemsbarbeel?
Kies taaie planten die tegen een stootje kunnen, zoals de javavaren of bucephalandra.
De waarden op deze pagina zijn richtwaarden. Elke vis en elk aquarium is anders: houd je waterwaarden goed in de gaten en vraag bij twijfel advies bij een aquariumspeciaalzaak.
