De roodstreeprasbora is een slanke, elegante scholenvis met een fel oranjerode lengtestreep die bij goed licht lijkt te gloeien. Een zeldzame gast in de winkel, maar een aanrader voor een rustig plantenaquarium.

Over deze vis
De roodstreeprasbora werd in 1916 door Max Weber en Lieven de Beaufort beschreven als Rasbora pauciperforata. De soortnaam is Latijn en verwijst naar de zijlijn: pauci betekent weinig en perforata doorboord, dus ‘met weinig doorboorde schubben’. Bij veel rasbora’s loopt de zijlijn over het hele lichaam, bij deze soort bestaat hij maar uit een klein aantal schubben met een zijlijnporie. Later is de vis, samen met een nauwe verwant, ondergebracht in een eigen geslacht, Trigonopoma, dat in 2010 werd opgericht. In oudere boeken en bij sommige winkels staat hij nog onder de oude naam Rasbora pauciperforata. In het Engels heet hij red-stripe rasbora.
Het lichaam is slank en langgerekt, de kop puntig en de rug vrijwel recht. Over de hele flank loopt een opvallende oranjerode streep van de snuit tot aan de staartbasis, en daar boven en onder ligt een zilverige, soms groenachtige of gelige glans. De streep is bij de hoogste lichtinval het felst en lijkt dan te ‘branden’. Bij schrik of in een kaal, fel verlicht aquarium verbleekt hij snel, terwijl bij dekking, donkere ondergrond en rustig licht het contrast toeneemt. Volwassen vrouwtjes zijn wat voller in het lijf dan de slankere mannetjes, maar het verschil is klein en pas goed te zien als de vissen volwassen zijn.
In het wild komt de soort voor in het laagland van West-Maleisië en op Sumatra en Borneo, in dezelfde zwartwaterbiotopen waar ook kleine goerami’s en kuhli’s leven. Het water is er donker en bosrijk. Daar zwemmen de vissen in scholen in de bovenste en middelste waterlagen en eten ze kleine insecten en ander zwevend voedsel dat op het water valt of erin drijft. Volgens de IUCN wordt de soort beoordeeld als niet bedreigd, al ligt de ontbossing en het droogleggen van veengebieden op de loer voor zwartwatersoorten in het algemeen.
In de handel kom je de roodstreeprasbora minder vaak tegen dan zijn verwant de harlekijnrasbora. Dat komt deels doordat de vis weinig opvalt in een winkelbak: bleek en schuw, zonder de kleuren die hij thuis krijgt. Vaak is de kleur bij aankomst nog vrij mat. Juist daarom is het een soort waar liefhebbers van biotoopaquaria mee komen: een rustige scholenvis zonder opvallend gedrag, die pas na weken zijn echte kleuren laat zien.
In het kort
| Wetenschappelijke naam | Trigonopoma pauciperforatum |
|---|---|
| Familie | Danionidae |
| Herkomst | Maleisië, Sumatra en Borneo |
| Vindplaats | Azië – Maleisië, Indonesië (Sumatra, Borneo) – Veenmoerassen en bosbeken |
| Maximale grootte | 7 cm |
| Minimale aquariumgrootte | 80 cm / 112 liter |
| Temperatuur | 23 – 28 °C |
| pH | 5,0 – 7,0 |
| Hardheid (GH) | 1 – 10 °dGH |
| Groepsgrootte | Minimaal 10 |
| Gedrag | Vreedzaam |
| Moeilijkheid | Makkelijk tot gemiddeld |
| Levensduur | 4 – 6 jaar |
| Karakter | Vreedzaam |
| Eet kleine vissen | Nee |
| Vinnenbijter | Nee |
| Veilig met garnalen en slakken | Ja |
| Kwetsbaar voor vinnenbijters | Nee |
| Geschikt voor gezelschapsaquarium | Ja |
| Minimale groepsgrootte | 10 of meer |
Welke vissen passen bij de Roodstreeprasbora?
Check het in de Combinatiechecker en zie direct of jouw combinatie goed, matig of slecht is.
Wat betekent de naam?
Trigonopoma komt van het Griekse trigonos (‘driehoekig’) en poma (‘deksel’), naar het driehoekige kieuwdeksel. Het geslacht werd in 2010 beschreven door Liao, Kullander en Fang.
pauciperforatum komt van het Latijnse paucus (‘weinig’) en perforatum (‘doorboord’), naar de slechts vijf doorboorde schubben in de zijlijn.
De soort werd in 1916 beschreven door Weber en De Beaufort.
Bron: The ETYFish Project
Natuurlijke leefomgeving
De roodstreeprasbora leeft in veenmoerassen en langzaam stromende bosbeken in het laagland van West-Maleisië, Sumatra en Borneo. Het water is er zeer zacht, zuur en donker gekleurd door humuszuren uit bladeren en veen.
De vissen zwemmen in groepen in de bovenste en middelste waterlagen, vaak in de schaduw van oeverplanten en overhangende takken.
Planten en hout onder water: Het water in veenmoerassen is donker door de bladeren en takken van de omringende bomen, en echte waterplanten zijn schaars. Op de bodem liggen dikke lagen bladeren, dode takken en veel drijfhout, met overhangende wortels langs de oever. Op sommige plekken groeien Cryptocoryne-soorten: C. cordata var. grabowskii groeit ondergedompeld op veengrond en C. pallidinervia is beperkt tot zwartwater in veengebieden. In het Sarawakse Rajang-gebied groeien ook Barclaya mottleyi en Eleocharis. Rond Danau Sentarum ontbreken ondergedoken planten en zitten dunne biofilms op het zinkhout; er liggen bladeren van onder meer Shorea, Macaranga en Terminalia.
Waterwaarden in het aquarium
Zacht water is geen harde eis, maar wel de sleutel tot de mooiste kleur. In hard water blijft de streep matter en zijn de vissen vatbaarder.
- Lichte stroming en goede zuurstofvoorziening
- Wekelijks 25 tot 30% verversen
- Bladeren of elzenproppen helpen het water natuurlijk te kleuren
Aquarium en inrichting
Het is een actieve zwemmer die ruimte nodig heeft: vanaf 80 cm lengte. Beplant de achterkant dicht en houd voorin een open zwemzone. Drijfplanten dempen het licht.
Biotoop nabootsen: donkere zandbodem, wortelhout, veel blad, cryptocorynes en gedempt licht met licht getint water.
Gedrag en gezelschap
Vreedzaam en goed te combineren met andere Aziatische soorten van vergelijkbaar formaat, zoals de harlekijnrasbora, de kuhli en rustige goerami’s. In een te kleine groep worden ze schrikachtig en verliezen ze kleur.
Voeding
In de natuur: insecten die op het water vallen, larven en zoöplankton.
In het aquarium: vlokken en korrels als basis, aangevuld met diepvries muggenlarven, artemia en af en toe fruitvliegjes. Ze pakken voer graag aan het oppervlak.
Voortplanting
Vrouwtjes zijn voller, mannetjes slanker met een fellere streep. Het is een eierstrooier die tussen fijne planten afzet. Kweek lukt het best in zacht, zuur water in een aparte bak; de ouders eten eitjes op.
Tips uit de praktijk
Deze soort komt nogal eens als ‘bijvangst’ binnen bij importeurs. In de winkel ziet een groep er vaak uitgewassen uit, maar na een maand in zacht, bruin water begint die streep echt te gloeien. Het effect is het mooist met licht van opzij.
Opvallend: ze zijn rustiger dan de meeste rasbora’s en jagen elkaar nauwelijks op. Wel springen ze als ze schrikken, dus een goed sluitend deksel is geen overbodige luxe.
Voor wie een Aziatisch zwartwateraquarium wil opzetten is dit een van de mooiste keuzes. Bij hard kraanwater is een harlekijnrasbora een betere keuze.
De eerste weken na aankoop laten weinig zien van wat er in zit. In de winkel is de streep vaak dof en de vissen staan dicht bij elkaar. Zet je ze in een donker ingerichte bak met bladeren, hout en wat drijfplanten, dan duurt het meestal twee tot vier weken voor de kleur terugkomt. Andere houders merken vaak dat het ook helpt om de groep in één keer groot genoeg te kopen: met tien of meer vissen zie je ze direct meer in het open water, met vier of vijf blijven ze achter de wortels.
Eten is niet moeilijk. Kleine vlokken, fijne korrels en diepvries als watervlooien en zwarte muggenlarven worden meteen gepakt. Bij vissen die net binnenkomen, werkt het om een paar dagen levend of diepvriesvoer te geven en pas daarna over te stappen op droogvoer. Ze eten vooral aan het wateroppervlak en in de middelste laag, dus voer dat direct zinkt, gaat aan hen voorbij. Wat je bij deze soort zelden ziet, is agressie. Ze zwemmen als een rustige school en storen andere vissen niet.
De typische fouten zijn eenvoudig: te hard water zonder aanpassing, te weinig vissen, te fel licht en een open deksel. Bij schrik springen ze zo over de rand. Wat ziektes betreft blijft het rustig zolang het water schoon en stabiel is; problemen krijg je vooral na een temperatuurschok of na een ruk in de waterwaarden bij een grote verversing. Combinaties met harlekijnrasbora’s, kuhli’s en rustige goerami’s gaan goed; met de Sumatraan en drukke barbelen kun je ze beter niet combineren.
Wie zich niet wil binden aan een biotoopaquarium kan de roodstreeprasbora prima in een gewoon plantenaquarium houden, als het water maar niet te hard is. Eerlijk advies: kies hem als je een rustige, donker ingerichte bak wilt met een school die na een paar weken echt gaat gloeien. Wil je meteen kleur en actie, dan is een harlekijnrasbora een veiliger keuze.
Voordelen en nadelen
Voordelen
- Opvallende gloeiende streep
- Rustig en vreedzaam
- Past perfect in een Aziatisch biotoopaquarium
Nadelen
- Zelden te koop
- Kleurt pas goed in zacht water
- Springt
Lees ook: een biotopenaquarium inrichten.
Veelgestelde vragen over de roodstreeprasbora
Hoe groot wordt de roodstreeprasbora?
De roodstreeprasbora (Trigonopoma pauciperforatum) wordt maximaal 7 cm.
Hoe oud wordt de roodstreeprasbora?
Met goede verzorging wordt hij 4 tot 6 jaar oud.
Met hoeveel roodstreeprasbora’s houd je ze samen?
Houd er minimaal 10 samen. Het zijn echte scholenvissen die in een grotere groep rustiger zijn en hun kleuren beter laten zien.
Hoe groot moet het aquarium zijn voor de roodstreeprasbora?
Een aquarium van 80 cm (112 liter) is het minimum voor een groep. Zo heeft de school genoeg zwemruimte.
Is de roodstreeprasbora geschikt voor beginners?
Ja, hij is makkelijk tot gemiddeld in de verzorging. Een rustig, goed beplant aquarium met zacht, zuur water doet hem het meeste goed.
Met welke vissen kun je de roodstreeprasbora combineren?
Hij past bij andere vreedzame Aziatische vissen, zoals de harlekijnrasbora, de espei-rasbora en de kuhli. Grote of felle vissen kun je beter vermijden.
Welke planten passen bij de roodstreeprasbora?
Planten zoals javavaren en Wendts waterkelk sluiten aan bij zijn natuurlijke leefomgeving en geven hem schuilplekken.
De waarden op deze pagina zijn richtwaarden. Elke vis en elk aquarium is anders: houd je waterwaarden goed in de gaten en vraag bij twijfel advies bij een aquariumspeciaalzaak.
