De bleeding heart-tetra is een hoogruggige zalm uit de bovenloop van de Amazone met een opvallende rode vlek op de flank, alsof er een druppel bloed op het lichaam zit. Een rustige, wat grotere tetra voor een ruim beplant aquarium met zacht water.

Eigen foto van Alessandro
Over deze vis
Megalamphodus erythrostigma werd in 1943 door de Amerikaanse ichtyoloog Henry Weed Fowler beschreven, oorspronkelijk als Hemigrammus erythrostigma. De soortnaam is een samenstelling van het Griekse erythros (rood) en stigma (vlek) en verwijst naar het kenmerk waar de vis zijn handelsnaam aan dankt: een ronde, dieprode vlek midden op de flank, achter de kieuwdeksel. In de Engelstalige hobby heet hij bleeding heart tetra, en die naam is ook in Nederland en België gangbaar. In oudere literatuur kom je de vis ook tegen onder de naam Hyphessobrycon rubrostigma, een synoniem dat lang in gebruik was.
Het lichaam is hoog en zijdelings afgeplat, met een roze tot zalmkleurige grondkleur die in goed licht een zilverachtige glans heeft. Naast de rode ‘bloedvlek’ valt de rugvin op, die zwart is met een witte rand. Bij volwassen mannetjes groeit de rugvin uit tot een lange, sikkelvormige vlag, en ook de aarsvin is bij mannetjes langer en duidelijker getekend. Vrouwtjes hebben een kortere, rondere rugvin en een vollere buik. Dat verschil wordt pas zichtbaar als de vissen ongeveer vijf centimeter zijn, dus bij jonge dieren in de winkel is het geslacht vaak nog niet te zien.
Met een maximale lengte van zo’n 6 tot 7 centimeter is dit een van de grotere Hyphessobrycon-soorten. De vis is in de handel vrij goed verkrijgbaar, zowel als wildvang uit Peru en Colombia als in kweek. Kweekdieren zijn wat harder en minder kieskeurig wat water betreft; wildvang kleurt doorgaans dieper, maar heeft meer tijd nodig om te wennen. De rode vlek is bij gestreste of net verhuisde dieren vaak bleek en kleurt pas goed in als de vis zich op zijn gemak voelt.
Het is geen typische ‘neonvis’ die in strakke formaties zwemt. Bleeding heart-tetra’s vormen losse groepen waarin mannetjes elkaar regelmatig imponeren met gespreide vinnen. Dat gedrag ziet er indrukwekkend uit, maar leidt zelden tot schade. Juist dat sociale spel maakt een groep in een ruime bak zo boeiend om naar te kijken.
In het kort
| Wetenschappelijke naam | Megalamphodus erythrostigma (voorheen Hyphessobrycon erythrostigma) |
|---|---|
| Familie | Characidae |
| Herkomst | Bovenloop van het Amazonebekken in Peru, Colombia en West-Brazilië |
| Vindplaats | Zuid-Amerika – Peru, Colombia, Brazilië – Boven-Amazone, van de Rio Purus tot de Río Nanay bij Iquitos |
| Maximale grootte | 6 – 7 cm |
| Minimale aquariumgrootte | 100 cm / 200 liter |
| Temperatuur | 23 – 28 °C |
| pH | 5,5 – 7,2 |
| Hardheid (GH) | 2 – 12 °dGH |
| Groepsgrootte | Minimaal 8 |
| Gedrag | Vreedzaam, mannetjes imponeren onderling |
| Moeilijkheid | Gemiddeld |
| Levensduur | 5 – 7 jaar |
| Karakter | Vreedzaam |
| Eet kleine vissen | Nee |
| Vinnenbijter | Nee |
| Veilig met garnalen en slakken | Ja |
| Kwetsbaar voor vinnenbijters | Nee |
| Geschikt voor gezelschapsaquarium | Ja |
| Minimale groepsgrootte | 8 of meer |
Welke vissen passen bij de Bleeding heart-tetra?
Check het in de Combinatiechecker en zie direct of jouw combinatie goed, matig of slecht is.
Wat betekent de naam?
Megalamphodus komt van het Griekse megalamphodos (‘met ruime wegen’). De beschrijver legde dat niet uit; mogelijk slaat het op de zeer grote openingen (fontanellen) in de schedel. Het geslacht werd in 1915 beschreven door Eigenmann.
erythrostigma komt van het Griekse erythros (‘rood’) en stigma (‘vlek’), naar de ‘schitterend ronde, vermiljoenrode’ vlek op de flank.
De soort werd in 1943 beschreven door Fowler. Vroeger stond hij bekend als Hyphessobrycon erythrostigma.
Bron: The ETYFish Project
Natuurlijke leefomgeving
De soort leeft in de bovenloop van het Amazonebekken, rond het drielandenpunt van Brazilië, Peru en Colombia. Het verspreidingsgebied loopt van de Rio Purus in Brazilië stroomopwaarts tot het stroomgebied van de Río Nanay bij Iquitos in Peru, met daarnaast enkele zijrivieren in Colombia. Hij komt vooral voor in rustige, beschaduwde zijwateren, beekjes in het regenwoud en ondergelopen oevers, waar takken, wortels en een dikke laag bladeren de bodem bedekken.
Het water is er zacht, licht zuur en vaak licht getint door humuszuren uit het blad. In het regenseizoen stijgt het water en trekken de vissen het overstroomde bos in, waar veel insecten en ander voedsel te vinden is.
Waterwaarden in het aquarium
Zacht tot middelhard, licht zuur water geeft de mooiste kleuren. Kweekdieren verdragen ook neutraal water met een hogere hardheid, maar wildvang doet het duidelijk beter in zacht water.
- Weinig tot matige stroming
- Wekelijks 20 tot 30% verversen
- Lage nitraatwaarden; de soort reageert op slechte waterkwaliteit met bleke kleuren
Aquarium en inrichting
Omdat het een hoge, vrij grote tetra is die in groepen leeft, is een aquarium vanaf 100 cm aan te raden. Zorg voor een goede afwisseling tussen dichte beplanting langs de achterwand en een open zwemruimte in het midden. Een donkere bodem en wat gedempt licht via drijfplanten laten de rode vlek en de zwart-witte rugvin het best uitkomen.
Biotoop nabootsen: een zand- of fijne grindbodem, wortelhout, gedroogde bladeren (bijvoorbeeld van de katappaboom of eik) en drijfplanten zoals Amazonekikkerbeet. Wie liever planten heeft, kan de bak aanvullen met een Amazonezwaardplant.
Gedrag en gezelschap
De bleeding heart-tetra is vreedzaam tegenover andere soorten en goed te combineren met andere rustige Zuid-Amerikaanse vissen van vergelijkbaar formaat, pantsermeervallen en dwergcichliden zoals de Agassizi-dwergcichlide. Mannetjes spreiden hun vinnen naar elkaar en jagen elkaar kort weg, maar echte gevechten zijn zeldzaam. In een te kleine groep kan dat gedrag zich wel op één dier richten. Langzame vissen met lange vinnen zijn minder geschikt, omdat de tetra’s daar soms aan pikken.
Voeding
In de natuur: insecten en hun larven, kleine kreeftachtigen, en daarnaast plantaardig materiaal zoals zaden en vruchtjes die in het water vallen.
In het aquarium: een allesetende vis die goed droogvoer eet. Geef een kwalitatief vlokken- of korrelvoer als basis en vul dat een paar keer per week aan met diepvries- of levend voer, zoals muggenlarven, artemia en daphnia.
Voortplanting
Een vrijleggende soort die zijn eitjes tussen fijnbladige planten verstrooit en geen broedzorg kent. Kweek lukt in zacht, zuur water (pH rond 6) in een aparte bak met javamos of een kweekrooster. Haal de ouders na het afzetten weg, want ze eten de eitjes. De jongen komen na ongeveer een dag uit en eten de eerste dagen infusoria, daarna pas uitgekomen artemia. Kweken in het gezelschapsaquarium lukt zelden.
Tips uit de praktijk
Houders merken vaak dat de bleeding heart-tetra in de winkel wat kleurloos oogt en daardoor weinig opvalt. Eenmaal gewend in een rustige, goed ingerichte bak verandert dat: de rode vlek wordt diep bloedrood en de rugvin van de mannetjes groeit uit tot een lange vlag. Geef ze dus een paar weken de tijd voordat je oordeelt.
Een veelgemaakte fout is een te kleine groep. Met drie of vier dieren zijn ze schuw en kan één mannetje een ander blijven opjagen. Vanaf acht exemplaren, liefst met meerdere vrouwtjes, verdeelt het imponeergedrag zich en zie je juist het boeiende sociale spel waar de soort om bekend staat.
Omdat de vissen hoger en forser zijn dan neontetra’s, worden ze in een kleine bak snel onrustig. In een aquarium van 100 cm of meer laten ze veel meer natuurlijk gedrag zien. Een donkere achtergrond en drijfplanten maken ze rustiger; in een fel verlichte, kale bak blijven ze bleek.
Bij aankoop is het verstandig om op de rugvin te letten: dieren met een rafelige rugvin komen vaak uit een te volle verkoopbak. Een quarantaineperiode van een paar weken voorkomt dat je witte stip of andere ziekten meeneemt naar je gezelschapsbak. Nieuwe dieren eten vaak al de eerste dag droogvoer, wat het wennen makkelijker maakt.
Kweek wordt als goed haalbaar beschouwd, maar vraagt wel zacht water. Houders die het in hard leidingwater proberen, zien vaak wel paaigedrag maar weinig uitkomende eitjes. Wie met osmosewater mengt, heeft meer kans. Eerlijk advies: kies een ruime bak, een groep van acht of meer en geef de vissen tijd om in te kleuren; dan heb je een van de mooiste grotere tetra’s in huis.
Voordelen en nadelen
Voordelen
- Opvallende rode vlek en lange rugvin bij mannetjes
- Vreedzaam en goed te combineren
- Eet gemakkelijk droogvoer
Nadelen
- Heeft een ruimer aquarium nodig dan veel andere tetra’s
- Kleurt pas na enige tijd volledig in
- Kan pikken naar langzame vissen met lange vinnen
Lees ook: welke vissen passen bij elkaar.
Veelgestelde vragen over de bleeding heart-tetra
Hoe groot wordt de bleeding heart-tetra?
De bleeding heart-tetra (Megalamphodus erythrostigma) wordt 6 tot 7 cm lang en is daarmee een van de grotere tetra’s uit het geslacht Hyphessobrycon.
Hoeveel bleeding heart-tetra’s houd je samen?
Houd er minimaal acht samen. In een grotere groep verdeelt het imponeergedrag van de mannetjes zich en zijn de vissen minder schuw.
Hoe groot moet het aquarium zijn?
Een aquarium van 100 cm en ongeveer 200 liter is een goed minimum voor een groep.
Hoe zie je het verschil tussen mannetje en vrouwtje?
Volwassen mannetjes hebben een lange, sikkelvormige rugvin en een langere aarsvin. Vrouwtjes hebben een kortere rugvin en een vollere buik.
Met welke vissen kun je hem combineren?
Met andere vreedzame Zuid-Amerikaanse vissen van gelijk formaat, pantsermeervallen en dwergcichliden. Vermijd trage vissen met lange vinnen.
De waarden op deze pagina zijn richtwaarden. Elke vis en elk aquarium is anders: houd je waterwaarden goed in de gaten en vraag bij twijfel advies bij een aquariumspeciaalzaak.
